I SA/Gl 1650/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz – Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. I SA/Gl 890/09 w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić wpłacającemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 105 (słownie: sto pięć) złotych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Prawomocnym wyrokiem z dnia 16 lutego 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 890/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K. Z. wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...]. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] ustalającą K. Z. zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. w kwocie [...]zł. Pismem z dnia 26 listopada 2013 r. K. Z., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 890/09. Podkreślić należy, że przed Dyrektorem Izby Skarbowej w K. toczyło się również postępowanie w trybie wznowieniowym, w wyniku którego w dniu [...]r. uchylona została decyzja tego organu z dnia [...]r., nr [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...], zaś postępowanie w sprawie umorzono. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 czerwca 2014 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia oświadczenia, czy cofa skargę o wznowienie postępowania wniesioną w niniejszej sprawie. W piśmie z dnia 16 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa skargę o wznowienie postępowania. Od skargi uiszczony został wpis w wysokości 105 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zaznaczyć jednocześnie należy, że zgodnie z art. 276 zdanie pierwsze P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy P.p.s.a. nie stanowią inaczej. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie znalazł podstaw, by przyjąć, że zachodzą w niej wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, wobec czego był związany oświadczeniem strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika o cofnięciu skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 276 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.