I SA/Gl 1656/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty targowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę E. K. na decyzję wskazaną w komparycji niniejszego postanowienia. Odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek skarżącej, doręczono adresatce w dniu 13 maja 2015 r. z pouczeniem o terminie i wymogach formalnych skargi kasacyjnej. Osobiście sporządzonym pismem procesowym z dnia 25 maja 2015 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego i zatytułowanym "skarga kasacyjna", skarżąca wyraziła dezaprobatę dla ww. wyroku Sądu. W tych ramach E. K. wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia sądowi pierwszej instancji. Skarżąca wniosła także o "wskazanie przez sąd doradcy podatkowego". Pismem z dnia 29 maja 2015 r. zobowiązano skarżącą do jednoznacznego oświadczenia w terminie 7 dni czy jej wniosek o "wskazanie doradcy podatkowego" stanowi kolejny w tej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z wezwania, doręczonego adresatce w dniu 3 czerwca 2015 r., wynika m.in., że brak odpowiedzi w tym zakresie skutkować będzie przyjęciem, że skarżąca nie występuje z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie w dniu 10 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna z dnia 25 maja 2015 r. podlega odrzuceniu. Przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (patrz np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 lipca 2006 r. sygn. akt II FSK 941/05, LEX nr 850080; z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt II GSK 509/09, LEX nr 555644), iż dla skutecznego zainicjowania postępowania ze skargi kasacyjnej musi dojść do łącznego spełnienia pięciu warunków: 1) skarga ta musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: P.p.s.a.); 2) skargę wnosi uprawniony podmiot (art. 173 § 2 P.p.s.a.); 2 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 P.p.s.a.); 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 P.p.s.a.); 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 P.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 P.p.s.a.). Skargę kasacyjną w tej sprawie E. K. sporządziła osobiście. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i § 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, może też ją sporządzić sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną na rzecz strony może też wnieść Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez samą stronę, jeśli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., nie jest brakiem formalnym, usuwalnym w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., w myśl którego przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych pisma strony, wskutek których nie może ono otrzymać prawidłowego biegu. Taka skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny, że jeśli skarga kasacyjna została wniesiona z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., to wojewódzki sąd administracyjny powinien ją odrzucić bez wzywania do usunięcia braków (patrz postanowienie z dnia 31 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 19/12, dostępne na stronie: www.nsa.gov.pl/baza orzeczeń). Bezspornie skarżąca sporządziła skargę kasacyjną osobiście. Z kolei analiza akt sprawy pozwoliła przyjąć, że nie posiada ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem nieusuwalnym, nakazującym jej odrzucenie na mocy art. 178 P.p.s.a., jako niedopuszczalnej. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.