I SA/Gl 1684/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca ), Asesor WSA Teresa Randak, Protokolant Monika Adamus, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości na 2005 r. w wysokości [...] zł. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, przedmiotem opodatkowania objęto nieruchomość należącą do A. i E. P., położoną w miejscowości K. w gminie K. Ustalając przedmiot opodatkowania organ podatkowy oparł się na odpisie z rejestru gruntów, wykazie nieruchomości z dnia [...] oraz potwierdzeniu zgłoszenia użytkowania obiektu budowlanego z dnia [...] r. – obejmując następujące składniki: - budynek mieszkalno-letniskowy (stawką [...] zł), - budynek pozostały (stawką [...] zł), - grunty letniskowe (stawką [...] zł). Ponadto, przy opodatkowaniu organ zastosował stawki podatkowe ustalone przez Radę Gminy K. uchwałą nr [...] z dnia [...] r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości. W toku postępowania podatkowego podatnik nie kwestionował obowiązku podatkowego, lecz domagał się opodatkowania przedmiotowego budynku stawką dla budynków mieszkalnych. Ustosunkowując się do tych argumentów, organy odwoławczy wyjaśnił, że podatnicy są właścicielami nieruchomości gruntowej o powierzchni [...] m2 położonej w gminie K., sklasyfikowanej w ewidencji gruntów jako tereny rekreacyjno-wypoczynkowe. Wyjaśniono, iż z załączonych do akt sprawy dokumentów budowlanych wynika, że budynek o powierzchni [...] m2 został wybudowany i zgłoszony do użytkowania jako budynek mieszkalno-letniskowy (co potwierdzają: postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] r. oraz potwierdzenia głoszenia użytkowania obiektu z dnia [...] 2003 r.). Następnie wskazano, iż zgodnie z art. 1a pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przez budynek rozumie się obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Zatem, zdaniem organu odwoławczego, o tym czy dany budynek jest budynkiem mieszkalnym, decydują zapisy w pozwoleniu na budowę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło, iż z załączonej do akt sprawy dokumentacji budowlanej wynika, że przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalno-letniskowym i okoliczność ta jest bezsporna. Z kolei, Rada gminy w K. (w § 1 pkt. 2 lit. e powołanej wcześnie uchwały) ustaliła dla budynków rekreacji indywidualnej, letniskowej i mieszkalno-letniskowej – stawkę w wysokości [...] zł za 1 m2. Tym samym, w ocenie Kolegium, organ podatkowy I instancji ustalając wymiar podatku na 2005 r. zastosował prawidłową stawkę podatku. Jednocześnie, organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż Rada Gminy K. (zgodnie z ustawowym upoważnieniem) ustaliła wysokość stawek podatku od nieruchomości na 2005 r. Stawki podatkowe ustalone przez Radę Gminy są wiążące dla organu podatkowego, który przy wymiarze podatku nie może przyjąć innej stawki podatkowej. W konsekwencji wskazano, iż organ podatkowy nie miał możliwości opodatkowania budynku mieszkalno-letniskowego przy zastosowaniu inne stawki podatkowej, niż to wynika z uchwały rady. Podkreślono, iż uchwała rady gminy jest aktem prawa miejscowego i jednocześnie źródłem powszechnie obowiązującego prawa na obszarze danej gminy. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego A. i E. P. wnieśli o jej uchylenie jako naruszającej ich interes prawny. W uzasadnieniu skargi podatnicy wskazali, iż Wójt Gminy K. wymierzył im podatek od domu letniskowego. Takie rozstrzygnięcie więc zaskarżyli, licząc że samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpozna zarzuty w zakreślonych granicach. Tymczasem, organ odwoławczy uznał, iż zakwestionowany został wymiar podatku od budynku mieszkalno-letniskowego. W tej sytuacji skarżący podkreślili, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w istocie nie rozpoznało ich odwołania, a przez to wydane rozstrzygnięcie w II instancji jest wadliwe. W dalszej części uzasadnienia skargi, podatnicy przekonywali, iż wbrew zasadom logiki, Rada Gminy K. dokonała rozróżnienia domu "mieszkalno-letniskowego" i domu "mieszkalnego", a przez to zróżnicowała stawki podatkowe. Do skargi strona skarżąca dołączyła kserokopię krytykowanej uchwały. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Polemizując z zarzutami skargi organ odwoławczy wyjaśnił, iż bez względu na to, czy w decyzji sporny budynek zostanie ujęty jako letniskowy, czy mieszkalno-letniskowy, to i tak wysokość podatku będzie taka sama, gdyż stawka podatkowa dla tej kategorii budynków jest jednakowa. Ponadto, w piśmie procesowym z dnia [...] 2005 r. oraz na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. E. P. podniósł, iż przedmiot opodatkowania określa ustawa, a nie samowola urzędników. Stwierdził ponownie, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyszło poza merytoryczną treść decyzji podatkowej. Skarżący wskazał, iż w jego ocenie przedmiotem opodatkowania jest dom mieszkalny. Wyjaśnił też, iż nie toczy się postępowanie o zmianę sposobu użytkowania tego budynku jako budynku mieszkalnego i nie została przez niego zaskarżona uchwała Rady Gminy K., określająca stawki podatkowe m.in. od domów mieszkalno-letniskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, Sąd zważył, co następuje: Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia, czy postępowaniu podatkowym możliwe jest kwestionowanie uchwał gminy. Wyjaśnić zatem należy, iż uchwały gminy, co do których istnieje domniemanie zgodności z prawem, wobec których organ nadzoru nie orzekł ich nieważności w trybie art. 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. w Dz. U. Nr 142 z 2001 r., poz. 1591) lub które nie zostały zaskarżone do Sądu na podstawie art. 101 tej ustawy – wiążą także organy podatkowe. Nie ulega bowiem wątpliwości, że ważne uchwały rady gminy stanowią na terenie jej działania obowiązujące przepisy prawa. Zatem, wbrew żądaniom podatnika, oceny legalności omawianej uchwały mógł dokonać właściwy organ nadzoru, natomiast możliwość badania tej kwestii przez sąd administracyjny powstanie dopiero w wypadku ewentualnego zaskarżenia decyzji wydanej w sprawie przez organ odwoławczy. Rozpatrzenie więc legalności tej uchwały w zakresie prawidłowości wymienionych w niej kategorii budynków podlegających opodatkowaniu ("mieszkalnych" i "rekreacji indywidualnej, letniskowych i mieszkalno-letniskowych") wykracza poza granice niniejszej sprawy. Bezspornym w niniejszej sprawie pozostaje, iż przedmiotem opodatkowania jest budynek, który w potwierdzeniu zgłoszenia użytkowania obiektu budowlanego, opisany został jako budynek "mieszkalno-letniskowy ze zbiornikiem ścieków" (wcześniej potwierdzono zgłoszenie budynku "letniskowego"). Podobne zmiany widnieją również w pozwoleniu na budowę i w efekcie (na żądanie inwestora) Urząd Gminy K. potwierdził, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak również projekt budowlany opracowany został dla budynku mieszkalno-letniskowego (postanowienie z dnia [...] r. nr [...]). Zatem, nie może być wątpliwości, że przedmiot opodatkowania (budynek), jego powierzchnia i stawka podatkowa – są zgodne ze stanem faktycznym i obowiązującymi przepisami prawa. Zwrócić należy też uwagę, iż zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 9 z 2002 r., poz. 84 z późn. zm.), przy określaniu wysokości stawek, o których mowa w ust. 1 pkt 2 (dotyczących budynków), rada gminy może różnicować ich wysokość dla poszczególnych rodzajów przedmiotów opodatkowania, uwzględniając w szczególności lokalizację, sposób wykorzystania, rodzaj zabudowy, stan techniczny oraz wiek budynków. Takiego zróżnicowania dokonano właśnie w uchwale z dnia [...] r., a w konsekwencji wprowadzona stawka podatkowa w kwocie 5,20 zł/m2 odpowiada kategorii budynku, którego właścicielami są skarżący (jest ona zresztą jednakowa zarówno dla budynków "letniskowych" jak i "mieszkalno-letniskowych). Odnosząc się do zarzutów skargi (co do niewłaściwego rozpoznania argumentów odwołania przez organ drugiej instancji), wyjaśnić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze jako organ odwoławczy posiada uprawnienia do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy niezależnie od treści i granic odwołania. Istotny jest bowiem w niniejszej sprawie wymiar podatku, do którego uiszczenia zobowiązany jest skarżący zgodnie z zasadą powszechności i równości opodatkowania. Reasumując należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała by zaskarżona przez nich ostateczna decyzja naruszała prawo materialne bądź uchybiała normom proceduralnym. Skoro więc prawidłowy w niniejszej sprawie jest wymiar podatku, a decyzja określająca jego wysokość skierowana została do podmiotów, na których ciąży obowiązek podatkowy - skarga jako niezasadna podlega oddaleniu w oparciu o przepis 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).