I SA/Gl 1722/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenie zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. W ramach urzędowego formularza wniosku z dnia 10 listopada 2013 r. A. S. zwróciła się do Sądu o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W jego motywach obszernie przedstawiła przebieg szeregu zdarzeń z jej życia począwszy od 2006 r. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zeznała, że gospodarstwo domowe prowadzi samotnie. Z posiadanych składników majątkowych skarżąca wskazała na dom o pow. 124 m2, grunt o pow. 0,0267 ha oraz garaż o pow. 6,5 m2. W kwestii uzyskiwanych dochodów zeznała, że w wyniku sprzedaży osobistych przedmiotów użytkowych uzyskała w październiku i listopadzie 2013 r. dochód w kwocie 59 zł. Skarżąca dodała, że pomimo zniszczenia jej domu na skutek powodzi, nie uzyskała w 2010 r. żadnej pomocy ze strony Państwa. Do formularza dołączono zaświadczenie, z którego wynika, że skarżąca jest osobą bezrobotną od 31 grudnia 2002 r. Z nadesłanego nadto wezwania do zapłaty wynika, że na dzień 11 maja 2012 r. skarżąca posiadała zadłużenie z tytułu zużycia wody na kwotę 340,92 zł. A. S. przedstawiła nadto decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...], z której wynika, że skarżącej odmówiono wnioskowanej pomocy uznawszy, iż nie poniosła ona straty w wyniku katastrofy naturalnej. Z kolei z nadesłanych kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika, że skarżąca przebywała w placówce medycznej na przełomie czerwca i lipca 2010 r. Zestawiając przywołane wyżej oświadczenie z analizą akt administracyjnych sprawy, referendarz sądowy zdecydował się na wezwanie skarżącej do złożenia dodatkowych oświadczeń i przedłożenia dokumentów źródłowych, a w szczególności do wskazania źródła finansowania jej podstawowych wydatków egzystencjonalnych. Wezwanie z dnia 17 grudnia 2013 r. doręczono adresatowi w dniu 7 stycznia 2014 r. W piśmie tym zawarto pouczenie, iż niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni może zostać potraktowane, jako brak należytego wykazania przez stronę spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Do dnia dzisiejszego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został uzupełniony. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Intencją wnioskującej jest w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (vide pkt 4 druku PPF). Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i m.in. ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przy czym słowo "wykazać", użyte w treści art. 246 P.p.s.a. oznacza dowieść, udokumentować czy udowodnić, a nie jedynie oznajmić czy poinformować (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 863/11, LEX nr 1104158). Wnioskodawca, chcąc skorzystać z prawa pomocy, powinien liczyć się z koniecznością udzielania wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jego sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 881/11, LEX nr 1069777). Przyszło zatem stwierdzić, że skarżąca nie uczyniła zadość obowiązkowi współpracy z Sądem, ponieważ w ogóle nie zareagowała na wezwanie do uzupełniania danych zawartych we wniosku. Fakt ten uniemożliwia weryfikację jej oświadczeń, co więcej może wzmocnić wątpliwości, co do ich wiarygodności, a co za tym idzie wyłącza wolną od wątpliwości ocenę jej możliwości płatniczych. Skarżąca przede wszystkim nie ujawniła na potrzebę rozpoznania tego wniosku dokumentacji źródłowej obrazującej skład osobowy zajmowanego przez nią lokalu, a tym samym kręgu osób, które mogą współkształtować jego sytuację majątkową. Nie wskazała nadto na źródła finansowania jej podstawowych wydatków na żywność, ubrania, środki czystości itd. Z kolei dokumentacja źródłowa, nadesłana przy druku PPF, jedynie częściowo naświetla jej sytuację materialną sprzed kilku lat. Akcentowana tutaj bierność procesowa skarżącej nie pozwala uwzględnić wniosku; w orzecznictwie pojawił się nawet pogląd, w świetle którego w takiej sytuacji wykluczona jest możliwość jego merytorycznego rozpoznania, a uzasadnione jest pozostawienie go bez rozpoznania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2005 r., sygn. I OZ 842/05). W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.