I SA/Gl 1743/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. SO Paweł Kornacki, , , po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – rozłożenia na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii zażalenia skarżącego na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2014 r. dotyczącego przyznania skarżącemu prawa pomocy p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającej kwotę 150,00 zł i odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Przesyłka zawierająca odpis powyższego postanowienia, adresowana do strony skarżącej, awizowana była dwukrotnie z powodu nieobecności adresata: w dniu 18 kwietnia 2014 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej a następnie w dniu 28 kwietnia 2014 r., o czym również umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka powyższa wydana została adresatowi w dniu 5 maja 2014 r. W piśmie z dnia 12 maja 2014 r. (nadanym w tym samym dniu) skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2014 r. jest spóźnione i dlatego podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Z kolei art. 197 § 2 P.p.s.a. przewiduje, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. W rozpatrywanej sprawie termin przewidziany na wniesienie zażalenia na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2014 r. upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 9 maja 2014 r. Jest tak dlatego, ponieważ przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia doręczona została w sposób zastępczy w dniu 2 maja 2014 r. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 3 P.p.s.a. W przypadku tejże fikcji doręczenia, późniejsze wydanie przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia, wynikająca z fikcji doręczenia, pozbawione jest znaczenia prawnego. Odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia bowiem skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 września 2012 r., sygn. akt II FZ 762/12, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 1221338 oraz w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pierwsze awizo przesyłki zawierającej odpis postanowienia z dnia 14 kwietnia 2014 r. miało miejsce w dniu 18 kwietnia 2014 r. a zatem, z uwagi na niepodjęcie w terminie przesyłki z urzędu pocztowego, zgodnie z fikcją doręczenia, doręczenie jej uważa się za dokonane w dniu 2 maja 2014 r., tj. z upływem ostatniego dnia okresu czternastodniowego, liczonego od daty pierwszego awizowania. Zażalenie skarżącego, wniesione w dniu 12 maja 2014 r., wobec skutecznego doręczenia (zastępczego) postanowienia w dniu 2 maja 2014 r. jest zatem spóźnione i podlega w związku z tym odrzuceniu, gdyż termin na jego wniesienie upłynął bezskutecznie z dniem 9 maja 2014 r. Wydanie przesyłki przez Pocztę w dniu 5 maja 2014 r. jest przy tym, w świetle powyższych ustaleń, pozbawione znaczenia prawnego. Sąd jednocześnie wskazuje, że negatywne konsekwencje odrzucenia zażalenia może znieść ewentualny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia, złożony w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, w którym uprawdopodobnić nadto należy przyczyny niedotrzymania terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.