I SA/Gl 1745/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...], którą organ ten orzekł o zmianie wymiaru podatku od nieruchomości na 2012 r., jaki dla skarżącego J. P. ustalił w decyzji z dnia [...], nr [...], z kwoty [...] zł na [...] zł. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, niemniej jednak postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił uwzględnienia tego żądania, a orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Z tego względu Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 1 września 2014 r. wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 19 września 2014 r. W dniu 24 września 2014 r. skarżący wniósł pismo, w którym sformułował wniosek o rozłożenie na raty zapłaty wpisu od skargi. Tego samego dnia wpłacił 20 zł na poczet tej należności. Reszta należności tytułem wpisu od skargi dotychczas nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z powyższego, nie stanowi wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi uiszczenie w przepisanym terminie jedynie części tej należności. W takiej sytuacji należna opłata pozostaje bowiem nieuiszczona (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2008 r., sygn. akt II GSK 220/08, LEX nr 506000). Mając to na względzie, stwierdzić trzeba, że skoro w rozpatrywanym przypadku skarżący w dniu 19 września 2014 r. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, to powinien je wykonać najpóźniej w piątek 26 września 2014 r. Nie uczynił tego jednak, gdyż w tym okresie nie zapłacił wymaganej należności, co z kolei musiało skutkować odrzuceniem jego skargi na podstawie ostatnio powołanego przepisu. Zarazem niezbędne staje się wyjaśnienie, że przed ujemnymi konsekwencjami niewykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi nie mogło uchronić skarżącego to, że przed upływem terminu do wykonania tego wezwania wystąpił o rozłożenie na raty zapłaty tej należności. W tym kontekście wymaga zaakcentowania, że nie ma podstaw prawnych do rozłożenia na raty nieuiszczonego wpisu od skargi, w szczególności takiej podstawy nie należy upatrywać w art. 229 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Ma on zatem zastosowanie do należności orzeczonych przez sąd, których ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. Tymczasem obowiązek zapłaty wpisu od skargi powstaje z mocy prawa, zaś skutkiem nieuiszczenia tej opłaty nie jest jej ściągnięcie, lecz odrzucenie skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt II OZ 765/11, LEX nr 899064). Sposób, w jaki skarżący ustosunkował się do wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie miał zatem wpływu na bieg terminu do wykonania tego wezwania. Jako że wezwanie to nie zostało wykonane, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.