I SA/Gl 193/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk, Sędziowie WSA Dorota Kozłowska (spr.), Teresa Randak, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2016 r. sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Dyrektor Izby Skarbowej w K. (dalej: "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. (dalej: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] nr [...] określającą I. M. (dalej: "skarżąca" albo "strona") zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowanej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł. Organy podatkowe wskazywały, że postępowanie dotyczące poprzedniego roku podatkowego (2008) zostało zakończone wydaniem w dniu [...] decyzji określającej stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2008 r. w wysokości [...] zł, doręczonej stronie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej z dniem 7 stycznia 2015 r. Określenie prawidłowej wysokości poniesionej w 2008 r. straty warunkowało zakończenie postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. z uwagi na skorzystanie przez stronę z możliwości jej odliczenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję organu odwoławczego z dnia [...] skarżąca wniosła o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi strona m.in. podniosła, że kwoty ustalone w zaskarżonej decyzji mają związek z decyzją dotyczącą określenia wysokości straty w podatku dochodowym za 2008 r. W decyzji dotyczącej 2008 r. organ pierwszej instancji obniżył wysokość straty w stosunku do tej, która została wykazana w złożonej skorygowanej deklaracji podatkowej PIT-36L. Zdaniem skarżącej, gdyby wyliczony dochód uwzględniał stratę za 2008 r. w wysokości zgodnej ze skorygowaną deklaracją, to po rozliczeniu straty z roku poprzedniego podatek do zapłaty w 2009 r. nie wystąpiłby. Decyzja dotycząca 2008 r. nie została jej natomiast doręczona, mimo że w okresie "rzekomego doręczenia" pod adresem do doręczeń przebywała cała rodzina. Nikt z jej członków nie odnotował przybycia listonosza, który bezpodstawnie odnotował, że decyzja nie została odebrana w terminie. Z tego powodu, skarżąca wniosła o wznowienie postępowania dotyczącego 2008 r. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ ten wskazał również, że decyzja z dnia [...] dotycząca określenia stronie wysokości straty za 2008 r. stała się z dniem 7 stycznia 2015 r. decyzją ostateczną i do chwili obecnej nie została w żadnym trybie wyeliminowana z obrotu prawnego. Korzysta ona w związku z tym z domniemania prawidłowości. Jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 26 czerwca 2015 r. strona złożyła do organu pierwszej instancji wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] dotyczącą określenia straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. We wniosku podniosła okoliczności, wskazujące jej zdaniem na nieprawidłowość doręczenia tejże decyzji, kwestionując procedurę jej doręczenia oraz domagała się przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu (pocztowemu dowodowi doręczenia przesyłki). Postępowanie to zostało wznowione postanowieniem organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...]. Następnie organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] nr [...] odmówił uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] dotyczącej określenia stronie straty za 2008 r. Jednakże, decyzją z dnia [...] nr [...] organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] nr [...] i przekazał temu organowi sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał w szczególności, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego, w tym przesłuchania świadków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przyjmuje się, iż zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych, np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto podkreśla się, że w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 221/08, publ. Lex nr 479145 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 302-303). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygnięcie. W rozpatrywanej sprawie przedmiot sporu stanowi decyzja dotycząca określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. Na wysokość tego zobowiązania ma natomiast niewątpliwie wpływ określenie stronie wysokości straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2008. Co istotne, w toku pozostaje obecnie postępowanie w trybie nadzwyczajnym, dotyczące uchylenia w trybie wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] określającej skarżącej wysokość straty za 2008 r. Oznacza to, że wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie przed prawomocnym zakończeniem postępowania wznowieniowego, dotyczącego straty za 2008 r. byłoby niecelowe. W przypadku bowiem ustalenia, że nie doręczono stronie skutecznie decyzji dotyczącej określenia wysokości straty za 2008 r., zachodzić będzie w pierwszej kolejności konieczność ponownego jej doręczenia; od decyzji tej służyć będzie w takim przypadku odwołanie i podlegać będzie ona kontroli instancyjnej. Reasumując, zasadne jest wstrzymanie się przez Sąd z rozpoznaniem niniejszej sprawy do czasu zakończenia postępowania wznowieniowego obejmującego decyzję dotyczącą określenia stronie straty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. Nadto zaś, w przypadku ewentualnego wyeliminowania wskazanej decyzji z obrotu prawnego, merytoryczne rozpoznanie niniejszej sprawy będzie zasadne po prawomocnym zakończeniu postępowania dotyczącego określenia skarżącej straty za 2008 r. Mając na względzie powyższe, z przyczyn natury celowościowej a także z uwagi na ekonomię procesową, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.