I SA/Gl 195/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej w Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej płatnika i określenie wysokości należności z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W treść skargi z dnia 14 stycznia 2015 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pełnomocnik skarżącego A wplótł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego motywach stwierdził, że wykonanie spornej decyzji z uwagi na wysokość określonego w niej podatku – [...] zł spowoduje wyrządzenie skarżącemu oraz jego wierzycielom znacznej szkody, a skutki wykonania tejże decyzji będą trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia w prowadzonym postępowaniu upadłościowym. Pełnomocnik dodał, że jego zdaniem wniosek ten uzasadnia również istniejące prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił stronie skarżącej wstrzymania zaskarżonej decyzji, akcentując, że A nie przedstawił żadnych dokumentów, które scharakteryzowałby aktualną sytuację finansowo-płatniczą A. W konsekwencji – zdaniem Dyrektora – nie ma podstaw do uznania, że strona wykazała możliwość spowodowania, przez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Dyrektor zauważył wprawdzie, że A dołączył do skargi dokumenty źródłowe, nie mniej jednak są one skierowane do wniosku o przyznanie prawa pomocy, a przede wszystkim, nie zawierają aktualnych informacji o sytuacji finansowo-ekonomicznej. Trzeba wspomnieć, że wyprzedzając rozpoznanie wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, starszy referendarz sądowy tutejszego Sądu rozpoznał wniosek A o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 23 marca 2015 r. odmówił przyznania prawa pomocy akcentując, że A posiada środki na pokrycie kosztów sądowych. Zwrócono przy tym uwagę, że w miesiącu poprzedzającym złożenie skargi do Sądu, A wydatkował kwotę [...] z tytułu "zastępstw procesowych". W konsekwencji tego orzeczenia A uiścił należy wpis sądowy. Wypada również nadmienić, że w innym postępowaniu prowadzonym przed tutejszym Sądem ze skargi A, postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 209/15, również odmówiono stronie skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W motywach tamtego rozstrzygnięcia zwrócono uwagę, że pomimo stosownego wezwania referendarza sądowego, strona nie nadesłała dokumentów źródłowych, a tym samym nie podjęła współpracy z Sądem dla wykazania spełnienia przesłanki przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zasadą jest, iż Sąd w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżąca zobowiązana jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym wyżej przepisie. A zatem warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba podkreślić, że w niniejszym przypadku uzasadnienie wniosku sprowadziło się do stwierdzenia, iż wykonanie spornej decyzji z uwagi na wysokość określonego w niej podatku – [...] zł spowoduje wyrządzenie skarżącemu oraz jego wierzycielom znacznej szkody, a skutki wykonania tejże decyzji będą trudne, a wręcz niemożliwe do odwrócenia w prowadzonym postępowaniu upadłościowym. Sformułowanie to ma charakter ogólnikowy i nie wiąże wykonania spornej decyzji z konkretnymi konsekwencjami. Tymczasem – w świetle wykształconego stanowiska judykatury - uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno się odnosić do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04; dostępne na stronie www.nsa.gov.pl w zakładce baza orzeczeń). Bogate w tym przedmiocie orzecznictwo niejednokrotnie podkreśla, iż to w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795). W innym ze swoich postanowień sąd kasacyjny podkreślił, że konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody chciałby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (z tezy w postanowieniu NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, LEX nr 569795). Za uwzględnieniem wniosku nie mogła przemawiać także dokumentacja, którą A przedstawił na potrzebę rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po pierwsze, w ślad za organem podatkowym należy odnotować, że dokumentacja ta nie obrazuje aktualnej sytuacji finansowo-ekonomicznej. Po wtóre, dokumentacja ta, w tym również nadesłana w toku postępowania, nie potwierdziła, – w ocenie referendarza sądowego – że w przypadku A zachodzi przesłanka przyznania prawa pomocy. Referendarz w postanowieniu z dnia 23 marca 2015 r. wyraźnie wskazał na możliwości finansowe strony. Akcentowane przez stronę problemy finansowe nie znalazły również potwierdzenia w toku wpadkowego postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sprawie o sygn. I SA/Gl 209/15, w której A przyjął bierną postawą procesową nie przedkładając żądanych dokumentów źródłowych. Podobnie za uwzględnieniem wniosku nie może przemawiać ta część jego argumentacji, która wskazuje na prawdopodobieństwo wadliwości zaskarżonej decyzji. Na obecnym etapie postępowania, tj. poprzedzającym merytoryczne rozpoznanie skargi, badanie zasadności wniosku przez pryzmat ewentualnej wadliwości zaskarżonej decyzji jest niedopuszczalne. W wyniku wszystkich podniesionych wyżej argumentów Sad, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., uznał, że w niniejszym przypadku strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji zagrozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.