I OZ 74/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 1444/10 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia 2 sierpnia 2010r. Nr SOC.VI.3328-1/003422-A/530/2010 w sprawie ze skargi B.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2010r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: oddalić zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] września 2010r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia 2 sierpnia 2010r. Nr [...], którą to decyzją zobowiązano B.M. do zwrotu niezależnych pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego w łącznej wysokości 12.083,26 zł. B.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzją wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 2010r. Nr [...]. W uzasadnieniu ww. wniosku wyjaśniła, że wnosi o zawieszenie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] sierpnia 2010r. Nr [...] do czasu prawomocnego zakończenia niniejszej sprawy. Podniosła, iż istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem tej sprawy, a wynikiem postępowania prowadzonego pod sygnaturą akt II KO/Łd 52/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 13 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 1444/10 odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji. W uzasadnieniu postanowienia odwołując się do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a. podał, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazał, że warunkiem wstrzymanie wykonania jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie. Sąd nie bada zasadności skargi na etapie rozpoznania wniosku, gdyż obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia ww. przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu pierwszej instancji uzasadnienie złożonego w tej sprawie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie pozwala na wyodrębnienie z niego argumentacji potwierdzającej jego zasadność. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II KO/Łd 52/10 dotyczy skargi B.M., którą złożyła ona bezpośrednio do Sądu, która to skarga przekazana została organowi celem sporządzenia odpowiedzi i skompletowania akt administracyjnych. Obecnie sprawa ta jest prowadzona pod sygnaturą akt II SA/Łd 1028/10 i po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy zostanie skierowana na rozprawę. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania ww. decyzji. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia B.M. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniosła wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Skarżąca powtarzając argumenty zawarte w wniosku podała, że obowiązek zwrotu ww. świadczeń przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy wyrządzi jej znaczną szkodę. Pod jej opieką pozostają bowiem dwie nieletnie córki, a utrzymuje się ona z niewielkiej pensji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści tego przepisu wynika, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Natomiast przez trudne do odwrócenia skutki należy rozumieć takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., sygn. akt II FZ 110/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Ustalenie zatem, czy w danej sprawie może wystąpić znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który na etapie składnia wniosku powinna przedstawić strona występująca o wstrzymanie wykonania decyzji. To na stronie spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto, że Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08 LEX nr 564272). Nie można zatem przenosić na Sąd pierwszej instancji obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona okoliczności tych nie wskazuje we wniosku. Podkreślić należy, że konkretyzacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji nie może być uznana za skuteczną (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2006 r. sygn. akt II OZ 48/06, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ograniczało się do stwierdzenia, iż istnieje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2010r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a wynikiem sprawy o sygn. akt II SA/Łd 1028/10 dotyczącej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] lipca 2010 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, iż skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, a konkretyzacja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji na etapie postępowania zażaleniowego nie mogła mieć wpływu na ocenę zaskarżonego postanowienia. Ubocznie wyjaśnić natomiast należy, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie pozbawia skarżącej prawa do złożenia kolejnego (poprawnego) wniosku w tej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.