I SA/Gl 202/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 318/08 w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę F. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej (sygn. akt I SA/Gl 318/08). Rozstrzygnięcie to uprawomocniło się z dniem 26 lipca 2008 r. Pismem z dnia 21 lutego 2011 r. F. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie ww. postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga ta została następnie uzupełniona jego pismem procesowym z dnia 8 marca 2011 r. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 21 marca 2011 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania poprzez: 1) określenie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie; 2) wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi; 3) określenie żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia; 4) nadesłanie odpisu skargi tj. pisma z dnia 21 lutego 2011 r. oraz z dnia 8 marca 2011 r. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Stosowne wezwanie (pismo z dnia 23 marca 2011 r.), sporządzone na gruncie przywołanego wyżej zarządzenia, doręczono adresatowi w dniu 29 marca 2011 r. W dniu 5 kwietnia 2011 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe skarżącego zatytułowane "pozew". W tych ramach skarżący ponowił żądanie wznowienia postępowania z 2008 r. "Wniesienie pozwu" uzasadnił tym, że w chwili obecnej czuje się poszkodowany w związku z toczącym się uprzednio postępowaniem przed Sądem. Podniósł, że w chwili obecnej nie rozumie o jakie braki skargi właściwie chodzi bo przecież w skardze wyraził się – jego zdaniem – jasno. Podniósł jednakże dalej, że jego intencją jest umorzenie podatku z powodu sytuacji losowej, w tym podtopienie domu, piwnic, uderzenie pioruna w anteny telewizyjne, ciężka choroba żony, po której w krótkim czasie nastąpił jej zgon. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stosownie do jego treści skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz elementów wspólnych dla wszystkich pism sądowych (o których mowa w art. 46 § 1 P.p.s.a.) także oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jeżeli skardze o wznowienie postępowania nie można nadać dalszego biegu z uwagi na niezachowanie przez nią wskazanych wymogów formalnych, przewodniczący, w oparciu o art. 49 § 1 zdanie drugie w zw. z art. 58 § 1 oraz art. 276 P.p.s.a. wzywa skarżącego o jej uzupełnienie lub poprawienie pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni od doręczenia tego wezwania. Przyjmuje się bowiem w literaturze, że skarga o wznowienie postępowania stanowi nowe, samodzielne, szczególnie unormowane postępowanie i na gruncie art. 46 § 2 P.p.s.a. stanowi pierwsze pismo w sprawie. Oznacza to ni mniej ni więcej, iż skargę o wznowienie postępowania należy traktować jako pismo procesowe inicjujące postępowania, analogicznie więc jak skargę z art. 50 P.p.s.a. Z tych względów, w przypadku braków formalnych omawianej tutaj skargi stosuje się art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. na podstawie odesłania z art. 276 tej ustawy (por. A. Żmudzińska, Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, ZNSA 2006, Nr 4-5, s. 46 i nast.) Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, ich spełnienie natomiast skutkuje wyznaczeniem rozprawy. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 P.p.s.a.). Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Przenosząc powyższe uregulowania na grunt tej sprawy trzeba stwierdzić, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego. Nie określił zatem podstawy wznowienia, ani nie podał jej uzasadnienia. Nie wskazał nadto okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Nie sposób przyjąć w tej sprawie, że wymienione wyżej braki sanowało pismo skarżącego z dnia 5 kwietnia 2011 r. Sąd nie dopatrzył się w nim ani wskazania podstawy wznowienia, a co za tym idzie nie można było zbadać terminu wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Jedynie na marginesie zapadłego rozstrzygnięcia należy odnotować, że skarżący nie nadesłał odpisu tejże skargi ani nie zawarł w niej żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Uwzględniając powyższe Sąd, wobec niedochowania przez skarżącego wymogów formalnych skargi o wznowienie postępowania, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a. oraz w oparciu o treść art. 280 § 1 w zw. z art. 277 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.