I SA/Gl 214/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] odmawiające Spółce A Sp. z o.o. w S. wszczęcia postępowania dotyczącego umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 30 grudnia 2008 r. o nr [...] oraz [...] (obejmujących zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2004 r. oraz grudzień 2004 r.) i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...]. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. W toku postępowania przed Sądem, obok doradcy podatkowego, jako pełnomocnik Spółki występował także jej pracownik B. G.. Na rozprawie w dniu 4 września 2012 r. pełnomocnicy strony skarżącej złożyli wniosek o wyłączenie ze składu orzekającego sędziego WSA Wojciecha Organiściaka. W celu rozpoznania powyższego wniosku, rozprawa odroczona została z terminem z urzędu. Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r. Sąd oddalił wniosek o wyłączenie sędziego. Orzeczenie to uprawomocniło się od dnia 27 października 2012 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2012 r. wyznaczono w niniejszej sprawie nowy termin rozprawy na dzień 6 lutego 2013 r. W piśmie z dnia 11 stycznia 2013 r. (data wpływu do Sądu 14 stycznia 2013r.) pełnomocnik strony skarżącej – B. G. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Podpisane zostało ono ponadto przez dwóch członków zarządu Spółki, uprawnionych do działania w jej imieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, LEX nr 741676; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, LEX nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art. 60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, LEX nr 187112). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej (wraz z dwoma członkami zarządu Spółki uprawnionymi do jej reprezentowania) w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2013 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności lub wydany byłby z naruszeniem prawa, stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.