I SA/Gl 221/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2010 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest oznaczona w sentencji niniejszego postanowienia decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej również: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta R. (dalej również: "organ pierwszej instancji") z dnia [...] r. nr [...] , określającą A S.A. w W. (dalej również: "strona", "skarżąca") wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2010 r. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 6 lipca 2016 r. pełnomocnik wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego, z uwagi na możliwość przedawnienia zobowiązania określonego w zaskarżonej decyzji, gdyż skarżąca złożyła zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym toczącym się w sprawie spornej należności. Następnie, w dniu 20 lipca 2016 r., w odpowiedzi na zobowiązanie tut. Sądu pełnomocnik skarżącej wniósł na piśmie wniosek o zawieszenie postępowania. Do pisma załączył poświadczony za zgodność odpis pisma zawierającego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w dniu [...] r. przez Burmistrza Miasta R. o numerze [...] (wraz z dowodem jego nadania w dniu 24 grudnia 2015 r.) oraz zażalenia na postanowienie Burmistrza Miasta R. z dnia [...] r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji z dnia [...] r. w sprawie podatku od nieruchomości za rok 2010 (wraz z dowodem nadania w dniu 9 listopada 2015 r.). Sąd ustalił, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji. Następnie, pismem z dnia 31 marca 2017 r., Kolegium poinformowało, że w dniu 3 stycznia 2017 r. do siedziby Kolegium wpłynęła skarga na ww. postanowienie organu odwoławczego, która została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 25 stycznia 2017 r. (sprawa została zarejestrowana pod sygn. I SA/Gl 147/17). W przedmiotowej sprawie, do tej pory Sąd nie wydał jeszcze żadnego rozstrzygnięcia. Jednocześnie tut. Sąd ustalił, że nadal toczy się postępowanie w sprawie złożonych przez Spółkę zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na postawie tytułu wykonawczego Burmistrza Miasta R. obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08; wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu analiza przedstawionego stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazuje na konieczność zastosowania wskazanego wyżej przepisu. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2014 r., sygn. akt I FPS 8/13, uchylenie postanowienia o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności i w konsekwencji umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 i art. 60 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. – obecnie t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.) powoduje unicestwienie materialnoprawnych skutków zastosowania środka egzekucyjnego w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 70 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2017 r., poz. 201 ze zm.). Nie ulega zatem wątpliwości, że dla oceny zgodności z prawem decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie ma znaczenie to, czy w obrocie prawnym ostanie się wspomniane postanowienie o nadaniu decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Stąd też za pożądane uznać należy powstrzymanie się z oceną zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 147/17. Dodatkowo wskazać należy, że rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie determinuje również sposób rozpatrzenia zarzutów zgłoszonych przez Spółkę w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na postawie tytułu wykonawczego Burmistrza Miasta R. obejmującego należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r. Odnosi się ono bowiem do postępowania egzekucyjnego, które wpływa na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a tym samym dopuszczalności określenia jego wysokości w zaskarżonej decyzji. Zasadnym zatem jest zawieszenie niniejszego postępowania również do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w tej sprawie. Pismem z dnia 20 lutego 2017 r. Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w W. udzielił tut. Sądowi informacji, że w dniu 5 października 2016 r. Burmistrz Miasta R. wydał postanowienie, w którym uznał zarzuty skarżącej za nieuzasadnione oraz że w dniu 8 listopada 2016 r. do Urzędu Miasta R. wpłynęło zażalenie pełnomocnika skarżącej na ww. postanowienie. Zażalenie zostało przekazane do Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w W., a następnie wraz z pismem z dnia 12 stycznia 2017 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Oceniając powyższe z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości i ekonomiki procesowej Sąd przyjął, iż niniejsze postępowanie powinno zostać zawieszone. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.