I SA/Gl 226/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie NSA Anna Wiciak (spr.), Asesor Beata Kalaga - Gajewska, Protokolant Anna Florek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi "A" Spółka Jawna – wspólnicy H. i A. F. w Ś. – O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. umarza postępowanie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Gl 226/04 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. "A" H. F., A. F. Spółka Jawna w Ś. – O. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], określającą spółce w podatku od towarów i usług za miesiąc lipiec 2001r. zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł, oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu organu podatkowego II instancji naruszenie prawa materialnego, w szczególności przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług, przez ograniczenie praw podatnika, zagwarantowanych przepisami cytowanej ustawy, aktem niższego rzędu (rozporządzeniem). Wskazała również na naruszenie art. 27 ust. 5 ustawy "vatowskiej" poprzez uznanie, iż wykazanie podatku od towarów i usług do przeniesienia w deklaracji VAT-7 za lipiec 2001r. stanowi podstawę naliczenia dodatkowej opłaty. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 8 grudnia 2004r., pełnomocnik organu odwoławczego złożył do akt odpowiedź Dyrektora Izby Skarbowej w K. na skargę z dnia [...] r. oraz decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z tej samej daty, którą organ uwzględnił w całości skargę H. i A. F. i, uchylając w całości własną decyzję, będącą przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, jak również poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania, celem przeprowadzenia postępowania dowodowego. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej wniósł tym samym o umorzenie postępowania sądowego. Pełnomocnik strony skarżącej, przychylając się do wniosku strony przeciwnej o umorzenie postępowania, wniósł o zasądzenie kosztów procesu, składając w tym zakresie spis kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przystępując do wskazania motywów, którymi kierował się Sąd w wydaniu swego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy na treść przepisu art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2004, str. 106). Nadmienić należy, że uwzględnienie skargi w trybie autokontroli ograniczone jest przepisami o właściwości, co oznacza, iż tylko organ właściwy do dokonania weryfikacji decyzji (postanowienia czy innego aktu) może skargę uwzględnić (B. Adamiak, J. Borkowski: Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Wyd. "Lexis Nexis", Warszawa 2004, str. 435). Wskazana sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Uwzględnienie w całości skargi przez organ powoduje jednocześnie, że odpada przyczyna, dla której zaskarżone zostało do Sądu rozstrzygnięcie organu podatkowego II instancji, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi, bezprzedmiotowym. Z wyżej wymienionych względów Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach oparte zostało na art. 201 § 1 w związku z art. 200 i 205 § 2 cytowanej ustawy.