I SA/Gl 23/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 30 września 2011 r. nadanym w tym samym dniu, J. Ż., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na oznaczoną wyżej w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w części utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W skardze tej wniósł o stwierdzenie jej nieważności w zaskarżonej części, ewentualnie o jej uchylenie, a nadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Przed wniesieniem powyższej skargi Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] nr [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Wobec powyższego postanowieniem z dnia 7 lutego 2011 r. Sąd zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Decyzja ta, w wyniku wniesienia przez J. Ż. odwołania, została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] J. Ż. wniósł skargę, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 14 września 2011 r. (wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 331/11) oddalił. Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2012 r. podjęto zawieszone postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 – 2 (tj. skuteczne cofnięcie skargi, śmierć strony) tego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje m. in. wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym, np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, publ. LEX nr 188791). Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] stwierdził z urzędu nieważność własnej decyzji z dnia [...] nr [...], stanowiącej przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Na skutek wniesienia odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]. Zaś skarga wniesiona na tę decyzję została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2011 r. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia. Nie ma natomiast podstaw do zasądzenia kosztów od strony przeciwnej, gdyż zgodnie z art. 201 ppsa można to uczynić w przypadku umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa, tj. gdy organ uwzględnia skargę lub w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 ppsa tj. w efekcie skutecznie przeprowadzonej mediacji. Taka sytuacja nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zaznaczyć, że nie można też zwrócić stronie wpisu sądowego od skargi, gdyż taka ewentualność ma miejsce w przypadkach określonych w art. 232 § 1 ppsa, tj. pisma odrzuconego lub cofniętego, a taka sytuacja również nie miała miejsca w niniejszej sprawie.