I SA/Gl 247/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych W piśmie procesowym z dnia 26 kwietnia 2008 r. K.B. zwróciła się do Sądu o zwolnienie jej od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 17 maja 2008 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynął druk urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym K.B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (vide pkt 4 druku PPF), tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek podkreśliła, że ma problem z wygospodarowaniem środków pieniężnych na utrzymanie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca nie posiada jakiegokolwiek majątku. Należy w tym miejscu zaakcentować, że mocą postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2007 r. zwolniono K.B. od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 728/07. W ramach tamtego postępowania wpadkowego w przedmiocie przyznania prawa pomocy zgromadzono szereg dokumentów źródłowych, na podstawie których ustalono możliwości płatnicze skarżącej. Bazując na zgromadzonych tam dokumentach ustalono, że jej dochód oscyluje w granicach ok. [...] zł netto (średnia z sześciu miesięcy po potrąceniach komorniczych). K.B. ponosi stałe miesięczne wydatki w kwocie ok. [...] zł. Wpis sądowy w tej sprawie stanowi kwotę [...] zł. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: W punkcie wyjścia należy odnotować, że w toku rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy wykorzystano dokumentację źródłową zgromadzoną w aktach sprawy o sygn. I SA/Gl 728/07, jako fakty znane referendarzowi z urzędu. Za podstawę faktyczną do takiego działania przyjęto tożsamość oświadczeń złożonych w ramach urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy w obu sprawach. Tytułem podstawy prawnej wskazać w tym względzie należy art. 106 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. w zw. z art. 228 § 2 K.p.c. Intencją wnioskującej było w tej sprawie uzyskanie zwolnienia od kosztów sądowych (vide pkt 4 druku PPF). Z tych względów wniosek ten został rozpoznany w oparciu o przesłankę częściowego przyznania prawa pomocy. Zgodnie więc z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli w świetle art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.). W toku analizy możliwości finansowych K.B. przyjęto, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy dochodem jej gospodarstwa domowego i niezbędnymi wydatkami w nim ponoszonymi jest na tyle niewielka, że skarżąca nie będzie mogła partycypować w kosztach sądowych bez uszczerbku koniecznego utrzymania. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.