I SA/Gl 26/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WWSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia 7 grudnia 2007 r. K. P., działając w imieniu G. J., wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...]. W skardze K. P. podał m.in., że "skargę niniejszą w imieniu skarżącej składam z ostrożności procesowej, ponieważ wypowiedziałem udzielone mi przez skarżącą pełnomocnictwo w zakresie umocowania do reprezentowania skarżącej w sprawach przed organami podatkowymi, w związku z nieuznawaniem mnie jako pełnomocnika przez organy podatkowe jak również przez Wojewódzki Sąd Administracyjny". Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 stycznia 2008 r. wezwano K. P. (pod rygorem uznania, iż G. J. reprezentuje pełnomocnik) do wskazania (w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania) czy skarżąca występuje w niniejszym postępowaniu sądowym samodzielnie, czy też w jej imieniu działa pełnomocnik. W wezwaniu tym wskazano, iż w przypadku, gdy w imieniu strony skarżącej działa pełnomocnik należy złożyć stosowne pełnomocnictwo procesowe do występowania przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono K. P. w dniu 23 stycznia 2008 r., jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy uznano, że G. J. jest w niniejszym postępowaniu reprezentowana przez pełnomocnika K. P. i pismem z dnia 28 lutego 2008 r. wezwano go (pod rygorem odrzucenia skargi), aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania uzupełnił brak formalny skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie do akt niniejszej sprawy pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez skarżącą G. J. do reprezentowania jej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe (doręczone w dniu 18 marca 2008 r.) wezwanie K. P. podał wartość przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłał odpis pełnomocnictwa, które zostało sporządzone pismem maszynowym i opatrzone odręcznym podpisem o treści "G. J.". Z jego treści wynika, że zostało sporządzone w C. w dniu 3 lipca 2000 r. przed notariuszem amerykańskim i że na jego mocy G. J. upoważniła swojego syna, K. P., do występowania w jej imieniu m. in. przed sądami administracyjnymi. Wspomniany odpis pełnomocnictwa opatrzony jest adnotacją "podpisano wobec mnie Notariusza Publicznego przez Panią G. J. legitymującą się paszportem polskim [...] dnia 3-7-2000 w C. I." i pieczątką o treści "Official Seal J. M. Notary Public, State of I. My commission expires july 18,2001". Zawiera on także adnotację (opatrzoną prawdopodobnie parafą K. P.) "za zgodność z oryginałem". Na odwrocie omawianego odpisu umieszczono dokonane w Kancelarii Notarialnej M. D. w S. (przez zastępcę Notariusza H. C.) w dniu 14 marca 2005 r. poświadczenie zgodności odpisu kserokopii z dokumentem okazanym przez K. P. Pismem z dnia 11 kwietnia 2008 r. wezwano K. P., pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia (w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania) jej braku formalnego poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego z podpisem urzędowo poświadczonym. W terminowo udzielonej odpowiedzi na wezwanie K. P. ponownie nadesłał odpis pełnomocnictwa z dnia 3 lipca 2000 r., do którego dołączył kserokopię dokumentu dotyczącego Notary Public J. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl powołanego przepisu skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 tej ustawy. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 wspomnianego aktu prawnego pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nie ulega przy tym wątpliwości, że w tym ostatnim przypadku ustalenie, czy skarga nie jest dotknięta brakiem formalnym, możliwe jest jedynie wtedy, gdy przedstawione zostało pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, które w myśl art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej. Wspomniany przepis stanowi również, że adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, a sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W niniejszej sprawie, K. P. nie uzupełnił braku formalnego skargi, gdyż nie złożył pełnomocnictwa z podpisem urzędowo poświadczonym, do czego został prawidłowo wezwany. Podkreślić bowiem należy, że urzędowego poświadczenia podpisu dokonują notariusze, stosownie do art. 96 pkt 1 ustawy z dnia 14 lutego 1001 r. Prawo o notariacie (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 42, poz. 369 ze zm.), a za granicą tego typu czynności są wykonywane przez konsulów (art. 19 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. Dz.U. z 2002 r., Nr 215, poz. 1823 ze zm.). Pełnomocnictwo przedłożone w niniejszej sprawie nie spełnia tych wymogów, a czynność dokonana przez polskiego notariusza (kserokopia dokumentu umieszczona na odwrocie odpisu pełnomocnictwa) polega na poświadczeniu zgodności odpisu kserokopii z dokumentem okazanym przez K. P., nie obejmuje natomiast urzędowego poświadczenia podpisu G. J. Wobec powyższego stwierdzić należy, że brak formalny skargi nie został uzupełniony, gdyż (mimo prawidłowo doręczonego i opatrzonego właściwym rygorem wezwania) nie przedłożono pełnomocnictwa z urzędowo poświadczonym podpisem G. J. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd postanowieniem (może ono zostać wydane na posiedzeniu niejawnym) odrzuca skargę, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie, a zatem orzeczono jak w sentencji.