I SA/Gl 278/16

WyrokWSA w Gliwicach2016-06-21

Skład orzekający: Eugeniusz Christ, Wojciech Organiściak, Bożena Suleja-Klimczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta T. jako organ egzekucyjny, który wydał decyzję ustalającą odpłatność za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, jest wierzycielem w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czy też wierzycielem jest Gmina T.?
Ratio decidendi
Prezydent Miasta T., jako organ właściwy do orzekania w pierwszej instancji w sprawach dotyczących odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, jest wierzycielem w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wynika to z definicji wierzyciela zawartej w art. 5 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej, który wskazuje, że w przypadku obowiązków wynikających z decyzji organów jednostek samorządu terytorialnego, wierzycielem jest organ właściwy do orzekania w pierwszej instancji. Tym samym, oznaczenie Prezydenta Miasta T. jako wierzyciela w tytule wykonawczym jest prawidłowe.
Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO), które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta T. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty dotyczyły m.in. błędnego oznaczenia wierzyciela w tytule wykonawczym (Prezydent Miasta T. zamiast Gmina T.) oraz nieuznania za zagadnienie wstępne wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. SKO uznało zarzut błędnego oznaczenia wierzyciela za bezzasadny, wskazując, że wierzycielem jest organ właściwy do orzekania w pierwszej instancji. Odnosząc się do zagadnienia wstępnego, SKO powołało się na wcześniejsze postanowienia WSA i NSA dotyczące wstrzymania wykonania decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), Sędziowie WSA Wojciech Organiściak,, Bożena Suleja-Klimczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U.2013.267) i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. 2012.1015), dalej ustawa egzekucyjna, po rozpatrzeniu zażalenia pani J. W. (dalej strona) na postanowienie Prezydenta Miasta T. z dnia [...] Nr [...] w sprawie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej Kolegium lub SKO) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie SKO wskazało, że zaskarżonym zażaleniem postanowieniem organ pierwszej instancji uznał zarzut w zakresie niespełnienia przez tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] wymogów określonych w art. 27 ustawy egzekucyjnej poprzez błędne oznaczenie dat powstania należności pieniężnych określonych w części E.1. tytułu wykonawczego za zasadny i umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tego tytułu, a w pozostałym zakresie uznał zarzut za bezzasadny. W zażaleniu na to postanowienie strona zarzuciła naruszenie art. 1a pkt 13 ustawy egzekucyjnej poprzez przyjęcie, iż w tytule wykonawczym nr [...] wierzycielem w rozumieniu tej ustawy jest Prezydent Miasta T. zamiast Gmina T. oraz naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy egzekucyjnej poprzez nieuznanie za zagadnienie wstępne faktu, iż do chwili obecnej nie został rozpatrzony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji – złożony do MOPS w T. Kolegium stwierdziło, że przedmiotowe postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w oparciu o wskazane wyżej dwa tytuły wykonawcze wystawione przez Prezydenta Miasta T., który był jednocześnie organem egzekucyjnym. Egzekucja dotyczy odpłatności za pobyt S. W. w placówce [...] ustalonej przez MOPS w T. Odnosząc się do zarzutu błędnego oznaczenia wierzyciela SKO podniosło, że wierzycielem jest podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (art. 1a pkt 13 ustawy egzekucyjnej). Definicja wierzyciela została doprecyzowana w art. 5 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej, gdzie wskazano, że wierzycielem w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego jest właściwy do orzekania organ I instancji. Wierzycielem jest więc Prezydent Miasta T., jako organ właściwy do orzekania w sprawach dotyczących odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, a nie Gmina T. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy egzekucyjnej SKO wyjaśniło, że postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 1178/14 WSA w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania decyzji Kolegium z dnia [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...], a w wyniku wniesienia środka zaskarżenia NSA postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. sygn. I OZ 1090/15 uchylił postanowienie WSA z dnia 17 września 2015 r. i wstrzymał wykonanie decyzji Kolegium. W skardze na to postanowienie, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, pani J. W. domagając się jego uchylenia w całości zarzuciła naruszenie prawa tj. art. 1a pkt 13 i art. 27 ustawy egzekucyjnej poprzez błędne przyjęcie, że wierzyciel w tytule wykonawczym nr [...] został prawidłowo oznaczony. W uzasadnieniu skargi skarżąca zauważyła, że powyższy tytuł nie spełnia wskazanych wymogów, gdyż jej zdaniem wierzycielem w przedmiotowej sprawie jest Gmina Miasta T., a nie Prezydent tego Miasta. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując zajęte w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia wskazać należy, że zagadnieniem spornym była kwestia prawidłowości oznaczenia wierzyciela w tytule wykonawczym wystawionym na podstawie decyzji ustalającej odpłatność za pobyt dziecka w placówce pieczy zastępczej. Poza sporem było, że decyzję ustalającą sporną odpłatność jako organ pierwszej instancji wydał Prezydent Miasta T. w dniu [...], zaś decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...], a skarga na tą decyzję została oddalona wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 20 listopada 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 1178/14. Wcześniej, bo postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 r. WSA w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania decyzji odwoławczej, zaś postanowieniem NSA z dnia 17 września 2015 r. uchylono to postanowienie i wstrzymano wykonanie tej decyzji. Poza sporem było również, że sporna należność podlegała egzekucji administracyjnej, oraz że należność ta ustalona została na podstawie art. 193 ust. 1 pkt 2 i art. 194 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (t.j. Dz. U. 2016. 575). Zgodnie z treścią art. 1a pkt 13 ustawy egzekucyjnej "Ilekroć w ustawie jest mowa o (...) wierzycielu – rozumie się przez to podmiot uprawniony do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym". W myśl art. 5 § 1 pkt 1 tej ustawy "Uprawnionym do żądania wykonania w drodze egzekucji administracyjnej obowiązków określonych w art. 2 jest: 1) w odniesieniu do obowiązków wynikających z decyzji lub postanowień organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego – właściwy do orzekania organ I instancji z zastrzeżeniem pkt 4", który w sprawie nie miał zastosowania. Stosownie do brzmienia art. 2 § 1 pkt 5 ustawy egzekucyjnej, egzekucji administracyjnej podlegają należności pieniężne, przekazane do egzekucji administracyjnej na podstawie innych ustaw. Taka ustawą jest m.in. ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, która w art. 193 ust. 7b stanowi, że należności z tytułu nieponoszenia spornej opłaty podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skoro w niniejszej sprawie bezsporne było, że decyzję ustalającą sporną odpłatność wydał właściwy do orzekania w tej kwestii jako organ pierwszej instancji Prezydent Miasta T. będący organem jednostki samorządu terytorialnego, to tym samym przysługiwało mu uprawnienie do żądania wykonania tej decyzji w drodze egzekucji administracyjnej i status wierzyciela w rozumieniu art. 1a pkt 13 ustawy egzekucyjnej. Przepis art. 5 § 1 pkt 1 tej ustawy jako przepis szczególny, odnoszący się jedynie do zakresu działania tej ustawy reguluje określenie wierzyciela w sposób wyłączający możliwość uznania, w warunkach tam przewidzianych, innego niż tam wskazany podmiotu, w tym jednostki samorządu terytorialnego jako wierzyciela. Zaistnienie okoliczności z art. 5 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej wyłącza stosowanie pkt 2 tego przepisu. Odnosząc się do wskazanego w zażaleniu naruszenia przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. należy stwierdzić, że dotyczy on zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez organ lub sąd. Stosownie do brzmienia art. 18 ustawy egzekucyjnej, jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Ustawa egzekucyjna zawiera przepisy regulujące kwestię zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w tym art. 56, który wymienia przesłanki powodujące zawieszenie tego postępowania. Wśród przesłanek tych brak jest okoliczności, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., tym samym przepis ten nie mógł być zastosowany w niniejszej sprawie nawet odpowiednio. Dodatkowo okoliczność ta stała się bezprzedmiotowa z uwagi na wydany przez tutejszy Sąd, w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 1178/14, wyrok oddalający skargę na decyzję, z której należność podlegała przedmiotowej egzekucji. Z tych przyczyn wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w sposób opisany w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2016. 718) Sąd skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło