I SA/Gl 286/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji określającą S. G. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...] zł od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego. Doręczenie skarżącemu zaskarżonej decyzji miało następujący przebieg. W dniu 12 grudnia 2016 r. wskutek niezastania skarżącego przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej. Jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o złożeniu tej przesyłki i możliwości jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 20 grudnia 2016 r. W dalszej kolejności, wobec nieodebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w B. dokonał jej zwrotu do organu. W dniu 27 stycznia 2017 r. (data nadania) S. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wyżej wymienioną decyzję z dnia [...]. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "ppsa", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201), dalej "O.p.", w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Powołany przepis O.p. ustanawia tzw. zastępczy sposób doręczania. Przepis ten umożliwia przyjęcie fikcji prawnej, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym terminie, zostało doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu. Taki tryb doręczenia jest wyjątkiem od zasady właściwego doręczania korespondencji i jako taki winien być interpretowany ściśle. Skuteczność tak zwanego doręczenia zastępczego zależy od zachowania wszystkich warunków takiego doręczenia, które zostały określone w art. 150 O.p. Ma ono niewątpliwie rację bytu z punktu widzenia sprawności obrotu (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 września 2009 r., sygn. akt I SA/Łd 609/09, wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.gov.pl). Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została awizowana po raz pierwszy w dniu 12 grudnia 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 20 grudnia 2016 r., to doręczenie – zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 150 O.p. nastąpiło z dniem 27 grudnia 2016 r. (w myśl bowiem art. 12 § 5 O.p. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej, a dzień 26 grudnia jest dniem ustawowo wolnym od pracy, o czym stanowi art. 1 pkt 1 lit. m ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy - t. j. Dz. U. z 2015 r., poz. 90). Termin bowiem do odebrania tej przesyłki biegł od daty pierwszego awizowania przez kolejnych 14 dni. Jeśli strona nie odbierze przesyłki w ciągu 14 dni od dnia dostarczenia pierwszego awiza, uznać należy, że została ona doręczona prawidłowo (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt I FSK 1640/11). Wobec powyższego wskazany w art. 53 § 1 ppsa trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 27 grudnia 2016 r., upłynął w dniu 26 stycznia 2017 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 27 stycznia 2017 r., a więc dzień po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia. Na marginesie zauważyć należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi. Odnosząc się zaś do twierdzeń skarżącego kwestionujących prawidłowość doręczenia zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że w aktach sprawy brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości doręczenia tego aktu w trybie art. 150 § 1-4 O.p. Przesyłka zawierająca rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Skarbowej została bowiem wysłana na adres wskazany przez skarżącego. Nie ma przy tym znaczenia fakt wyjazdu skarżącego poza miejsce zamieszkania. Wskazać bowiem przyjdzie, że zgodnie z art. 146 O.p. w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego (§ 1). W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w § 1, w przypadku doręczania pisma za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pismo uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 2).