I SA/Gl 301/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Żarkach z dnia 1 grudnia 2015 r. nr XIV/89/2015 w przedmiocie opłaty targowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 25 stycznia 2016 r., wniesionym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, K. K. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Żarkach z dnia 1 grudnia 2015 r. nr XIV/89/2015 w sprawie opłaty targowej. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 27 stycznia 2016 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi. Organ przekazując skargę do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Organ podniósł, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz 1515 ze zm., zwanej dalej "u.s.g."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy powinno być poprzedzone wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący nie spełnił natomiast tego warunku. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił do Rady Miejskiej w Żarkach, która podjęła zaskarżoną uchwałę, z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący w piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. podniósł, że odpowiedź na skargę "nie opiera się na prawdzie". Wyrażając swoje niezadowolenie z działań pracowników Urzędu Miasta i Gminy Żarki zauważył, że korzystając z przysługującego mu prawa złożył skargę na uchwałę do Wojewody Śląskiego. Ponadto zaznaczył, że wielokrotnie wzywał Burmistrza i Radę Miejską w Żarkach do zaniechania naruszeń jego niezbywalnego prawa do swobodnego dostępu do pawilonu handlowego położonego przy ul. [...][...]. Końcowo przedstawił zarzuty odnośnie zaskarżonej uchwały. Na potwierdzenie powyższych okoliczności skarżący do ww. pisma załączył plik dokumentów, z których większość pochodzi sprzed daty wydania zaskarżonej uchwały, natomiast pozostałe nie są adresowane do Rady Miejskiej w Żarkach (w tym m.in. pismo z dnia 25 stycznia 2016 r. zatytułowane "Skarga", w którym strona zwróciła się do Wojewody Śląskiego o wyeliminowanie z obrotu prawnego uchwały Rady Miejskiej w Żarkach z dnia 1 grudnia 2015 r. nr XIV/89/2015 z uwagi na fakt, że jej przepisy stoją w rażącej sprzeczności z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy odnotować, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Jednakże zakres tej kontroli został przez prawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 ppsa, zgodnie z którym skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ppsa). W myśl z kolei art. 101 ust. 1 u.s.g. każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z treści tego ostatniego przepisu wynika, że warunkiem koniecznym dla dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uprzednie bezskuteczne wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Wezwanie takie może być wniesione w każdym czasie, ale dopiero jego dokonanie otwiera drogę do kontroli sądu administracyjnego nad zaskarżoną uchwałą lub zarządzeniem. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. m.in. Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). W świetle zatem powyższych uwag, wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn, zgodnie ze wskazanym wyżej art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, m.in. gdy strona nie wyczerpała przed jej wniesieniem środków zaskarżenia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że z akt administracyjnych nie wynika, iż skarżący wyczerpał tryb wskazany w art. 101 u.s.g. W ocenie Sądu, wezwania, o którym mowa w ostatnio wskazanym przepisie, nie stanowi żadne pismo strony przysłane przy piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. W szczególności za takie wezwanie nie może być uznane pismo z dnia 25 stycznia 2016 r. adresowane do Wojewody Śląskiego, a zatem organu sprawującego nadzór nad działalnością gminną na podstawie kryterium zgodności z prawem, w tym kontrolującego uchwały podejmowane przez Radę Miejską w Żarkach. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że skarżący nie zachował trybu przewidzianego w art. 101 u.s.g., a zatem przed wniesieniem skargi nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa oraz art. 52 § 1 i § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.