I SA/Gl 317/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną obecnie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. doręczono skarżącej w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej w skrócie: "O.p.") ze skutkiem na dzień 17 grudnia 2012 r. Oznacza to, że w wyniku nieobecności adresata, przesyłkę, która ją zawierała, awizowano dwukrotnie, po raz pierwszy w dniu 3 grudnia 2012 r. i po raz drugi w dniu 11 grudnia 2012 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym pozostawiano w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. W konsekwencji adresat przesyłki organu nie odebrał i wróciła ona do nadawcy w dniu 18 grudnia 2012 r. z adnotacją: "zwrot nie podjęto w terminie". Skutek doręczenia nastąpił po czternastu dniach o wystawienia pierwszego awizo. W dniu 18 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu odwoławczego, wpłynęła skarga na wskazaną na wstępie decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (pismo procesowe datowane na dzień 16 lutego 2013 r.). Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia terminu. Argumentację Sądu podtrzymał Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II FZ 558/13) oddalił zażalenie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi jest warunkiem jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Trzeba przy tym podkreślić, iż badanie zachowania terminu do wniesienia skargi możliwe jest tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna, a z takim aktem mamy do czynienia na gruncie niniejszej sprawy, została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Doręczenie (lub ogłoszenie) decyzji stanowi bowiem jej wprowadzenie do obrotu prawnego (tak Janusz Borkowski w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 6. wydanie, Wyd. C.H. Beck, s. 518, teza 3). Nie ulega przy tym wątpliwości, że skuteczne doręczenie stronie decyzji otwiera także bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy należało odnotować, że sporną decyzję doręczono stronie skarżącej ze skutkiem na dzień 17 grudnia 2012 r. Obszerne uzasadnienie tej konstatacji zamieszczono w poprzednim postanowieniu Sądu, tj. w orzeczeniu z dnia 22 kwietnia 2013 r. Zastosowane w tej sprawie doręczenie w trybie art. 150 O.p. Sąd ponownie uznaje za prawidłowe. Z tych względów, mając na uwadze przytoczony wyżej art. 53 § 1 P.p.s.a., należało stwierdzić, że termin zakreślony do wniesienia skargi w tej sprawie upłynął w dniu 16 stycznia 2013 r. Z kolei skargę nadano w dniu 18 lutego 2013 r., a więc z uchybieniem tego terminu. Znamienne jest także to, że uchybiony termin nie został przywrócony, a postanowienie Sądu z dnia 22 kwietnia 2013 r. zyskało przymiot prawomocnego. W świetle ustalone wyżej stanu faktycznego oraz przywołanych regulacji prawnych, należało stwierdzić, że skargę w tej sprawie wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu, co musi skutkować jej odrzuceniem po myśli art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a.