I SA/Gl 344/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2009-11-09

Skład orzekający: Teresa Randak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie, jeśli rozstrzygnięcie zależy od wyniku toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skargi kasacyjnej dotyczącej innej decyzji, ale powiązanej faktycznie ze stanem faktycznym sprawy?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W sytuacji, gdy prawomocne rozstrzygnięcie kwestii uzyskania przez syna podatnika dochodu podlegającego opodatkowaniu w poprzednim roku podatkowym, które zostało zaskarżone skargą kasacyjną do NSA, będzie miało bezpośredni wpływ na zasadność skorzystania przez skarżącego z preferencyjnego opodatkowania, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrywał skargę W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą W.K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Organ podatkowy zakwestionował możliwość skorzystania przez W.K. z preferencyjnego opodatkowania jako osoby samotnie wychowującej dziecko, ze względu na dochody uzyskane przez jego syna, T.K. Sąd ustalił, że w innej sprawie (sygn. I SA/Gl 743/08) oddalono skargę T.K. na decyzję dotyczącą jego zobowiązania podatkowego za 2002 r., a od tego wyroku złożono skargę kasacyjną do NSA, która nie została jeszcze rozpoznana.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W.K. reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. w wysokości [...] zł. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Organ podatkowy wskazał mi. in., iż w zeznaniu podatkowym PIT – 37 za 2002 r. podatnik rozliczył dochody w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Nadto, wniosek o wspólne opodatkowanie z synem złożyła również matka dziecka. W toku rozprawy Sąd z urzędu ustalił, iż wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie o sygn. I SA/Gl 743/08 oddalono skargę T.K. (syna podatnika) na decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Od wyroku powyższego złożona została skarga kasacyjna, która do chwili obecnej nie została rozpoznana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. W tym miejscu wskazać należy, iż decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję określającą T.K. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. Od powyższej decyzji T.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, która oddalona została wyrokiem z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie o sygn. I SA/Gl 743/08. Na powyższe rozstrzygnięcie Sądu złożona została skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Organy podatkowe, określając następnie podatnikowi W.K. (skarżącemu) zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. przyjęły, iż podatnik nie mógł skorzystać z możliwości preferencyjnego opodatkowania, przysługującej osobom samotnie wychowującym dzieci, ani też z ulgi podatkowej. Konkluzja taka wiąże się z faktem uzyskania przez syna skarżącego w 2002r. dochodu podlegającego opodatkowaniu. Zgodnie bowiem z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. – o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., warunkiem preferencyjnego opodatkowania osoby samotnie wychowującej dziecko jest, aby dziecko uczące się do 25 lat nie uzyskało dochodów – z wyjątkiem dochodów wolnych od podatku dochodowego, renty rodzinnej oraz dochodów w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku. Osoba samotnie wychowująca dziecko ani dziecko nie mogą przy tym osiągać dochodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Ponadto, skorzystanie przez osobę samotnie wychowującą dziecko z ulgi podatkowej, o której mowa w art. 27 a ust. 1 pkt 2 lit. c tejże ustawy (tj. odliczenia od podatku wydatku na kształcenie w szkołach wyższych) jest możliwe, o ile osoba kształcąca się nie ukończyła 25 roku życia i nie uzyskuje dochodów, z wyjątkiem dochodów opodatkowanych zgodnie z art. 28 i 30, zwolnionych od podatku dochodowego, a także w wysokości nie powodującej obowiązku zapłaty podatku. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że prawomocne rozstrzygnięcie kwestii uzyskania przez T.K. w 2002 r. dochodu podlegającego opodatkowaniu mieć będzie bezpośredni wpływ na zasadność skorzystania przez skarżącego z możliwości preferencyjnego opodatkowania, jako osoby samotnie wychowującej dziecko. Ponieważ wyrok dotyczący uzyskania przez T.K. w 2002 r. takiego dochodu został zaskarżony został skargą kasacyjną, która do dnia dzisiejszego nie została rozpoznana Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzi okoliczność o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ppsa i ze względów natury celowościowej postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie wskazanych przepisów orzeczono zatem jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło