I SA/Gl 358/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i A. P. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie informacji podatkowej postanawia odrzucić skargę Skarżący pani M. P. i pan A. P. w piśmie z dnia [...] 2004 r. nazwanym "pozew" nie zgodzili się z treścią udzielonej im przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. odpowiedzi na zapytanie dotyczące zakresu stosowania konkretnych przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i dokumentowania poniesionych wydatków na rehabilitację. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi stwierdzając, że jest ona niedopuszczalna, gdyż udzielenie pisemnej informacji, o której mowa w art. 14 a Ordynacji podatkowej, nie jest czynnością mieszczącą się w zakresie objętym hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przedmiotowa skarga ( zatytułowana " pozew" ) złożona została po dniu 1 stycznia 2004 r. wobec czego do jej rozpoznania stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) dalej w skrócie p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 tej ustawy Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ( art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). Natomiast przepis art. 58 § 1 pkt 1 i 6 ustawy p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie podatnicy zaskarżyli udzieloną przez organ podatkowy, w trybie art. 14 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), pisemną informację o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego będącą odpowiedzią na ich pisemne zapytanie w indywidualnej sprawie. Należy tu zauważyć, że informacja urzędu skarbowego ogranicza się jedynie do oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa i w każdym przypadku niezależnie od woli strony podlega kontroli Izby Skarbowej, która obowiązana jest do dokonania zmiany udzielonej informacji, jeżeli stwierdzi, że jest ona nieprawidłowa ( art. 14b § 1 i 2 cytowanej ustawy ). Procedura załatwiania zapytania, o którym mowa w art. 14 a § 1 ustawy, określona została w sposób odrębny w przepisie art. 14 c ustawy Ordynacja podatkowa, który w takich przypadkach wyłącza normalny, zwykły tryb postępowania nakazując odpowiednie stosowanie konkretnych przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zamieszczonych w jej dziale IV "Postępowanie podatkowe". Szczególny tryb postępowania w sprawach dotyczących załatwienia pytań prawnych oraz ograniczony zakres stosowania przepisów ordynacji podatkowej nie przyznaje podatnikowi uprawnień skutkujących koniecznością weryfikacji udzielonej pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. Ustawodawca uznał bowiem, że tego rodzaju czynność nie rodzi po stronie podatnika żadnych obowiązków lecz jedynie możliwość złożenia oświadczenia woli zgodnego z treścią udzielonej informacji. Zastosowania się przez podatnika do treści pisemnej informacji ( interpretacji prawa podatkowego ) udzielonej przez właściwy organ podatkowy ma ten skutek, że nie może mu szkodzić jednakże nie zwalnia go z obowiązku zapłaty podatku. Tak więc udzielenie pisemnej informacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, o której mowa w art. 14 a ustawy Ordynacja podatkowa, co prawda jest czynnością z zakresu administracji publicznej to jednak czynność ta nie ma władczego charakteru i nie konkretyzuje się poprzez wydanie decyzji lub postanowienia. Nie stanowi czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a podatnik który uzyska tego rodzaju informację nie ma obowiązku zastosowania się do niej i może w toku ewentualnego postępowania podatkowego dotyczącego zobowiązania podatkowego kwestionować jej treść. Czynność organu podatkowego, polegająca jedynie na informacji "o zakresie stosowania prawa", nie może doprowadzić ani do powstania ani do zniesienia uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego. Dopiero zastosowanie się podatnika do interpretacji prawa podatkowego rodzi określone skutki prawa dla podatnika i organu podatkowego. Mając powyższe na uwadze można stwierdzić, że udzielenie pisemnej informacji, o której mowa w art. 14 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) nie jest aktem lub czynnością opisaną w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Z tych przyczyn Sąd nie podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.