I SA/Gl 366/25

PostanowienieWSA w Gliwicach2025-06-23

Skład orzekający: Piotr Pyszny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w wyznaczonym terminie, pomimo późniejszego ich uzupełnienia?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, sąd odrzuca skargę, gdy braki formalne nie zostaną usunięte w terminie. Czynność strony podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 PPSA). Doręczenie pisma uznaje się za skuteczne z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu na jego odbiór od daty pierwszego awizowania, zgodnie z art. 73 § 4 PPSA, nawet jeśli pismo zostało odebrane później.
Stan faktyczny
Skarżąca V. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach dotyczącą podatku VAT. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w tym do złożenia pełnomocnictwa i dokumentu wykazującego umocowanie do jego podpisania. Wezwanie zostało skutecznie doręczone poprzez zastępcze doręczenie pocztowe. Pełnomocnik uzupełnił braki formalne po upływie wyznaczonego terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Pyszny, , , po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. sp. z.o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 grudnia 2024 r. nr 2401-IOV1.4103.21.2024.BA UNP: 2401-24-321112 w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2021 r. do lipca 2021 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 (sto) złotych. V. sp. z.o.o. w K. (dalej jako skarżąca) reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 marca 2025 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została przesłana na wskazany w skardze adres do korespondencji pełnomocnika skarżącej. Przesyłka ta była awizowana po raz pierwszy 28 marca 2025 r., a po raz drugi 7 kwietnia 2025 r. Przesyłka ta została następnie odebrana przez pełnomocnika skarżącej w placówce pocztowej 14 kwietnia 2025 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej 22 kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi, do uzupełnienia których był wzywany przez tut. Sąd, poprzez nadesłanie odpisu pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej z 12 października 2021 r. oraz poświadczonego za zgodność z oryginałem wydruku Informacji z Krajowego Rejestru Sądowego, odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Z kolei zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z uwagi na fakt, że skarga inicjująca niniejsze postępowanie sądowoadmonistracyjne obarczona była opisanymi wyżej brakami formalnymi, pełnomocnik skarżącej został wezwany do ich usunięcia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odniesieniu do daty doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zastosowanie znajduje art. 73 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Zgodnie z adnotacją operatora pocztowego umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, 28 marca 2025 r. przesyłkę tą pozostawiono w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru w tym miejscu. Ponowna próba doręczenia miała miejsce 7 kwietnia 2025 r., jednak w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a., data drugiego awizowania nie ma znaczenia dla ustalenia terminu doręczenia zastępczego przesyłki, gdyż czternastodniowy termin na jej odbiór liczony jest od daty pierwszego awizo. Zgodnie z brzmieniem cytowanych wyżej przepisów, nieodebranie przez adresata przesyłki w terminie czternastu dni, licząc od dnia pierwszego awiza skutkuje, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., dokonaniem doręczenia zastępczego w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia w tym dniu pomimo faktycznego podjęcia przesyłki pocztowej przez adresata w późniejszej dacie. Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Wobec faktu, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została po raz pierwszy awizowana 28 marca 2025 r., należy uznać ją za skutecznie doręczoną z upływem czternastodniowego okresu, w którym oczekiwała na adresata w placówce pocztowej, czyli 11 kwietnia 2025 r. Okoliczność, że przesyłka ta została wydana pełnomocnikowi skarżącej przez pracownika poczty 14 kwietnia 2025 r., czyli po wyznaczonym terminie na jej odbiór, nie może mieć znaczenia dla obliczenia ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zasada ta wynika z cytowanych wyżej przepisów ustawy p.p.s.a. i jest powszechnie przyjmowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 12 lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 2869/19 LEX nr 2775880). Wyznaczony w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie upłynął pełnomocnikowi skarżącej bezskutecznie 18 kwietnia 2025 r. Pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki formalne skargi, do uzupełnienia których był wzywany przez tut. Sąd, 22 kwietnia 2025 r., zatem po upływie terminu na dokonanie tej czynności. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W związku z tym dokonanie czynności uzupełnienia braków formalnych po terminie powoduje, że czynność tę - wobec jednoznacznej treści cytowanego przepisu art. 85 p.p.s.a., należało uznać za bezskuteczną. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowiono jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu (pkt 2 postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło