I SA/Gl 372/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Randak po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 20 czerwca 2013 r. zobowiązano S.Z. (zamieszkałego w H. przy ul. [...] na terenie H.) do usunięcia braku formalnego skargi poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce. W wezwaniu Sądu z dnia 24 czerwca 2013 r., sporządzonym na podstawie przytoczonego wyżej zarządzenia, pouczono skarżącego, że nieusunięcie braku skargi w terminie 2 miesięcy spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 299 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 6 lipca 2013 r., co znajduje potwierdzenie w zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach sprawy. Pismem procesowym z dnia 12 września 2013 r., nadanym w tym samym dniu przesyłką poleconą na terenie H., skarżący uzupełnił ww. brak formalny skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 299 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Z kolei zgodnie z treścią art. 299 § 2 P.p.s.a., w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej termin zakreślony dla uzupełnienia braku formalnego skargi nie został zachowany. Ustalono bowiem, że wezwanie Sądu doręczono skarżącemu w dniu 6 lipca 2013 r., a zatem termin dwóch miesięcy upłynął w dniu 6 września 2013 r., po myśli art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.) w zw. z art. 83 § 1 P.p.s.a. Skarżący nadał przesyłkę, zawierającą uzupełnienie skargi, w dniu 12 września 2013 r., a więc po ww. terminie. Co więcej, uczynił to w [...] placówce pocztowej. Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W orzecznictwie podkreśla się, że jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia. Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego, czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu. Przepis art. 83 § 3 P.p.s.a. rozstrzyga tę kwestię w sposób jednoznaczny (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1567/10; LEX nr 741563). W niniejszej sprawie brak jest informacji o dacie wpłynięcia pisma do polskiego urzędu pocztowego. Niemniej jednak nie ma to znaczenia w sprawie, skoro pewne jest, że pismo skarżącego zostało nadane za granicą już po upływie terminu do uzupełnienia braku skargi. Końcowo należy nadmienić, że "czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna" (art. 85 P.p.s.a.). Co za tym idzie, ustanowienie pełnomocnika do doręczeń w piśmie z dnia 12 września 2013 r. nie może odnieść zamierzonego skutku. W tych okolicznościach, stosownie do treści art. 299 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.