I SA/Gl 398/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia B.D. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z dnia [...] nr [...] ustalającą podatek od spadków i darowizn po zmarłej L.D. w kwocie [...] zł. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący podnosił, że utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł netto. Egzekucja należności mogłaby spowodować trudne do odwrócenia szkody, nadto wysokość renty nie pozwala na zapłatę podatku bez uszczerbku dla utrzymania skarżącego, który żyje bardzo oszczędnie a renta nie zabezpiecza wydatków na wiele podstawowych spraw, w tym związanych ze zdrowiem. Skarżący zaznaczył, że w kwestiach bytowych korzysta czasem z pomocy znajomych. Również przy pisaniu skargi korzystał z charytatywnej pomocy prawnej. Wskazał, że mieszkanie stanowiące przedmiot opodatkowania nie nadaje się do wynajęcia z uwagi na stan techniczny kamienicy i zamieszkujący ją margines społeczny, dopuszczający się częstych aktów wandalizmu. Skarżący akcentował, że żyje z dnia na dzień, jako rencista nie otrzyma także żadnej pożyczki, kilkanaście lat przebywania na rencie prognozuje mu "głodową emeryturę". Podnosił, że zapłata kwoty podatku wpłynie negatywnie nie tylko na jego sytuację materialną ale również na jego stan psychiczny. Wskazywał na swoje problemy zdrowotne ([...], [...]), oraz że jest osobą samotną. Do akt sprawy skarżący załączył orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia [...] o częściowej niezdolności do pracy do dnia [...], zaświadczenie z dnia [...] o przysługującej mu rencie z tytułu niezdolności do pracy, dokumentację lekarską, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia [...] oraz kopię odcinka renty na kwotę [...] zł. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2017 r. organ poinformował, że do dnia jego sporządzenia na poczet zaległości objętej wystawionym wobec skarżącego tytułem wykonawczym wyegzekwowano kwotę w łącznej wysokości [...] zł, rozliczoną na koszty egzekucyjne, koszty upomnienia oraz należność główną wraz z odsetkami za zwłokę, zaś na dzień 5 kwietnia 2017 r. stan zaległości skarżącego w podatku od spadków i darowizn wynosi [...] zł plus odsetki za zwłokę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, gdyż instytucja ochrony tymczasowej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia. Natomiast trudne do odwrócenia skutki są to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt I GZ 211/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdził, iż skarżący dostatecznie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek Sąd miał na względzie sytuację finansową skarżącego, który utrzymuje się jedynie ze świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy w kwocie netto [...] zł i w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne, obejmujące należność wynikającą z będącej przedmiotem skargi decyzji wraz z odsetkami (do wyegzekwowania pozostała kwota [...] zł plus odsetki za zwłokę). Zdaniem Sądu, wykonywanie zaskarżonej decyzji, biorąc pod uwagę niewielką kwotę otrzymywanego świadczenia, która nie jest w stanie zabezpieczyć skarżącemu wydatków na wiele podstawowych spraw, może spowodować znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki, po myśli art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.