I SA/Gl 434/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2014 r. sprawy ze skargi J. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...], nr [...], którą określono skarżącej J. J. i skarżącemu Z. J. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości [...] zł. Po otrzymaniu w dniu 17 lutego 2014 r. wskazanej decyzji organu odwoławczego pełnomocnik skarżących w dniu 18 marca 2014 r. oddał w polskim urzędzie pocztowym skargę na ten akt. Skarga ta, zgodnie z oznaczeniem adresata, wpłynęła w dniu 20 marca 2014 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który w dniu 27 marca 2013 r. (data nadania) przekazał ją według właściwości organowi odwoławczemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie zaś do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę na taką decyzję wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który decyzję tę wydał, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia jej skarżącemu. Jeżeli więc w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących otrzymał zaskarżoną decyzję w dniu 17 lutego 2014 r., to skargę na ten akt powinien złożyć najpóźniej w środę 19 marca 2014 r. Co prawda, w dniu 18 marca 2014 r. skargę taką wysłał, jednakże bezpośrednio do sądu zamiast do organu, za którego pośrednictwem powinno nastąpić jej wniesienie. Odnotowania w tym miejscu wymaga, że w takim przypadku o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data jej nadania przez sąd na adres właściwego organu [zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 631/08, LEX nr 505351, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2009 r., sygn. akt III SA/Łd 427/09, LEX nr 523501, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 155/08, LEX nr 381455, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 198/07, LEX nr 418269]. Jest przy tym oczywiste, że w przypadku wpływu skargi do sądu administracyjnego po terminie do jej wniesienia nie jest możliwe jej przekazanie właściwemu organowi z jego zachowaniem. Jak wynika z powyższego w niniejszej sprawie skarga została wniesiona w dniu 27 marca 2014 r., a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Z tego względu należało zastosować art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.