I SA/Gl 434/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi S. G. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia ...], nr [...] w przedmiocie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia odrzucić skargę. W piśmie datowanym na 16 marca 2015 r. S. G. sformułował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę Rady Miejskiej w L. z dnia [....], nr [...] w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (Dz. Urz. Woj. [...] z 2015 r., poz. 1425). Skarżący zażądał unieważnienia tej uchwały. W uzasadnieniu wyraził wątpliwości co do dopuszczalności tak, jego zdaniem, szybkiego wprowadzenia nowej, podwyższonej stawki wskazanej opłaty. W odpowiedzi z dnia 18 kwietnia 2015 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie tej skargi, wskazując, że przed jej wniesieniem skarżący nie wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Dostrzeżenia bowiem wymaga, że w myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia art. 52 § 2 p.p.s.a. nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. - Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Co więcej, do skargi wnoszonej na podstawie tego przepisu zastosowanie ma art. 53 § 2 p.p.s.a. (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, dostęp: Lex nr 260435), który stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenie prawa. Rozpatrywana skarga została wniesiona bez uprzedniego skierowania takiego wezwania do organu, który wydał zaskarżoną uchwałę, a zatem z naruszeniem wyżej powołanych przepisów. Z tego względu należało ją odrzucić. Ponieważ opisane uchybienie nie zostało wskazane przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. jako przesłanka odrzucenia skargi, rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie punktu 6 tego paragrafu, który stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.