I SA/Gl 437/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.F. (F.) na decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 9 marca 2022 r., E.F. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wójta Gminy K. z dnia [...]r. nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 rok. Wskazana powyżej decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. Pismem z dnia 21 lutego 2022 r. skarżący wniósł odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie. W piśmie z dnia 2 maja 2022 r. skarżący potwierdził, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie uczynił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. przedstawił wniosek o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Przywołane przepisy prawa wskazują, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego, jako przedwczesne, jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej drugiej instancji (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 maja 2009 r. sygn. akt II GSK 947/08; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2007 r. sygn. akt II GSK 136/07). Wedle art. 58 § 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika (skarga – pismo skarżącego z dnia 9 marca 2022 r. oraz pismo skarżącego z dnia 2 maja 2022 r.), że skarżący uczynił przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzję organu pierwszej instancji – Wójta Gminy K., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2022 r. Niezależnie od powyższego, skarżący wniósł również odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie. Nie ulega zatem żadnej wątpliwości, że skarżący kwestionuje decyzję administracyjną organu pierwszej instancji. W tym kontekście, nawet złożenie przez skarżącego odwołania od wzmiankowanej decyzji nie ma wpływu na orzeczenie wydane w niniejszej sprawie. Sąd nie może bowiem rozpoznać merytorycznie skargi wniesionej na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, gdyż ustawa P.p.s.a. nie przewiduje takie możliwości. Strona może zaskarżyć wyłącznie decyzję ostateczną, czyli taką, od której nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji. W realiach niniejszej sprawy skarżący wniósł skargę na orzeczenie administracyjne, od którego przysługiwały mu środki prawne (odwołanie) przewidziane prawem. Miał więc zagwarantowane prawo do skutecznej ochrony prawnej, z którego zresztą skorzystał. W konsekwencji należy zważyć, iż skarga do sądu administracyjnego będzie przysługiwać skarżącemu dopiero w sytuacji wydania ostatecznej decyzji przez organ odwoławczy. Środek ten (skarga) nie był natomiast prawnie dopuszczalny od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy należało uznać, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna, co z kolei skutkować musiało jej odrzuceniem, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.