I SA/Gl 440/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-06-17

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Po analizie dochodów i udokumentowanych wydatków, sąd uznał, że pozostała kwota jest wystarczająca do pokrycia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi, który stanowi niewielki procent miesięcznego budżetu gospodarstwa domowego.
Stan faktyczny
Skarżąca Z. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) w związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek został złożony po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżąca podała, że jest emerytką, osobą schorowaną, a jej dochody wraz z dochodami męża, po odliczeniu wydatków na leczenie, są niewystarczające na pokrycie kosztów postępowania. Sąd wezwał do uzupełnienia wniosku o szereg dokumentów potwierdzających sytuację materialną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2009 r. w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało w tej sprawie zainicjowane złożeniem przez skarżącą urzędowego formularza wniosku (druk PPF z dnia 15 maja 2015 r.). Wniosek ten wpłynął do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia przez skarżącą wpisu sądowego od skargi w kwocie 452 zł. W motywach wniosku skarżąca odnotowała, że jest emerytką i osobą schorowaną, oraz że prowadzi gospodarstwo wspólnie z mężem. W celu ograniczenia wydatków, córka wraz z zięciem udostępnia im pokój u siebie w domu. Świadczenie emerytalne skarżącej wynosi 1650 zł, zaś jej męża – 2350 zł. Po odliczeniu wydatków na lekarstwa (około 700-900 zł) pozostałe środki wystarczają jedynie na zakup wyżywienia oraz najpotrzebniejszej odzieży. Sposób wypełnienia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazuje, że skarżąca posiada wyłącznie samochód osobowy marki Renault [...] rok. prod. 2002. Zestawiając przywołane wyżej oświadczenie z analizą akt administracyjnych sprawy, referendarz sądowy zdecydował o wezwaniu skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez: 1) nadesłanie tytułu prawnego do domu mieszkalnego oraz aktualnego zaświadczenia wymieniającego wszystkie osoby zameldowane w nieruchomości położonej w K. przy ul. [...]; dodatkowo należało przybliżyć relacje łączące te osoby oraz wskazać w jaki sposób osoby te (np. A. K.) ewentualnie kształtują sytuację materialną i finansową skarżącej; 2) wykazanie za pomocą kopii stosownych dokumentów zobowiązań i stałych wydatków (należy wykazać np. kredyty, pożyczki, raty leasingowe, alimenty, czynsze najmu, dzierżawy, wysokość kosztów ponoszonych na nieruchomości , koszty leczenia, rehabilitacji, ubezpieczenia majątku, itp); w tych ramach należało przedstawić dokumenty potwierdzające zapłatę ww. należności np. potwierdzenia przelewu, wpłaty gotówkowe, inne; w przypadku występowania zaległości z tytułu tychże wydatków należy przedstawić aktualne zaświadczenia właściwych podmiotów potwierdzające tę okoliczność; należało także wskazać jakim zakresie w ponoszeniu tych opłat partycypują inne osoby; 3) przedłożenie wyciągów i wykazów ze wszystkich rachunków bankowych posiadanych przez skarżącą i pozostałe osoby pozostające/zameldowane (zamieszkałe) w gospodarstwie domowym, w tym rozliczeniowo-oszczędnościowych oraz, obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich czterech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont. W przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należało przedstawić potwierdzające ten fakt zaświadczenie wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty; 4) udokumentowanie wysokości wszelkich dochodów w okresie ostatnich czterech miesięcy; ten punkt wezwania dotyczy również osób pozostających/zameldowanych (zamieszkałych) w gospodarstwie domowym; 5) nadesłanie odpisów zeznań podatkowych za 2014 r.; ten punkt wezwania dotyczy również osób pozostających/zameldowanych (zamieszkałych) w gospodarstwie domowym. W piśmie referendarza z dnia 26 maja 2015 r. zawarto pouczenie, zgodnie z którym niezastosowanie się do jego treści w terminie 7 dni może zostać potraktowane, jako brak należytego wykazania przez stronę spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy określonych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). W odpowiedzi na przybliżone wyżej wezwanie, skarżąca nadesłała plik dokumentów źródłowych, w tym: umowę użyczenia z dnia 12 kwietnia 2010 r.; umowę kredytu ratalnego na kwotę 2191 zł wraz z harmonogramem spłaty; harmonogram spłaty kredytu zaciągniętego w A Bank Polska S.A.; potwierdzenia wpłat skarżącego i jego żony na rzecz B S.A.; druczek wpłaty na poczet abonamentu RTV oraz PIT-40A za 2014 r. Na podstawie ww. dokumentów ustalono, co następuje. Oświadczenie skarżącej, co do miesięcznych dochodów w zestawieniu z PIT-em 40A pozwoliło przyjąć, że kwota 1.650,00 zł (wskazana w druku PPF) to świadczenie netto. Tym samym przyjęto, iż kwota 2.350,00 zł (świadczenie A. P. – męża skarżącej) również jest świadczeniem netto. Łączny dochód w gospodarstwie domowym skarżącej wynosi zatem 4.000,00 zł netto. Na mocy umowy użyczenia z dnia 12 kwietnia 2010 r., skarżąca wraz z mężem zobowiązani są do pokrywania kosztów z tytułu korzystania z lokalu o pow. 62 m2. Ich miesięczne, co ważne - udokumentowane, wydatki zamykają się w kwocie 503,54 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Intencją strony skarżącej jest w tej sprawie uzyskanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się więc do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych (art. 245 § 3 w zw. z art. 211 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania konicznego dla siebie i rodziny. Przy czym słowo "wykazać", użyte w treści art. 246 P.p.s.a. oznacza dowieść, udokumentować czy udowodnić, a nie jedynie oznajmić czy poinformować (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 863/11, LEX nr 1104158). Wnioskodawca, chcąc skorzystać z prawa pomocy, powinien liczyć się z koniecznością udzielania wszelkich wyjaśnień odnoszących się do jego sytuacji materialnej, a także udokumentowania podnoszonych we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 881/11, LEX nr 1069777). Trzeba jeszcze w tym miejscu podkreślić, że badanie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy sprowadza się w praktyce do zestawienia i dokonania analizy, z jednej strony, wysokości kosztów sądowych, do poniesienia których strona jest lub będzie zobowiązana, a z drugiej, wysokości dochodów wnioskującego przy uwzględnieniu obciążeń związanych ze stałymi, miesięcznymi wydatkami. Co istotne, jak już wyżej nadmieniono, wydatki te muszą być udokumentowane. W toku analizy dokumentów źródłowych i oświadczeń skarżącej przyjęto, że miesięczny dochód w jej gospodarstwie stanowi kwotę 4.000,00 zł. Stałe, udokumentowane wydatki wynoszą z kolei 503,54 zł. Z tych względów przyjęto, że do dyspozycji skarżącej pozostaje miesięcznie kwota 3.496,46 zł. W uznaniu rozpoznającego wniosek jest to suma, która pozwoli skarżącej na partycypację w kosztach sądowych, tym bardziej, że na jego obecnym etapie, koszty sądowe sprowadzają się wyłącznie do wpisu sądowego od skargi, który stanowi zaledwie 11 % budżetu omówionego wyżej gospodarstwa. Konstatacji tej nie zmienia okoliczność, iż równolegle z niniejszą, prowadzona jest jeszcze sprawa ze skargi męża skarżącej, w której również został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej samej wysokości. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło