I SA/Gl 496/15

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 września 2015 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Podkreśliła, że ma na utrzymaniu dwie córki w wieku szkolnym i uzyskuje dochody jedynie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zaakcentowała, iż zamieszkuje w domu należącym do byłej teściowej i zwróciła uwagę na swoje problemy zdrowotne. Skarżąca z własnej inicjatywy oraz na wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku przedłożyła dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe oświadczenia, w szczególności kserokopie: wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, potwierdzającego, że jej działalność została z tej ewidencji wykreślona, odpisu wyroku z dnia 29 maja 2014 r. orzekającego rozwód jej małżeństwa, powierzającego jej władzę rodzicielską nad dziećmi i zasądzającego od byłego męża alimenty na dzieci w kwocie po 400 zł miesięcznie, dokumentacji medycznej, zaświadczenia o stanie zaległości podatkowych skarżącej na dzień 4 października 2013 r. (łączną wysokość tych zaległości określono na sumę 61.641,50 zł), umowy o pracę i zaświadczenia o zarobkach, według którego skarżąca od września ubiegłego roku przebywa na zwolnieniu lekarskim i nie pobiera wynagrodzenia, potwierdzeń wypłaty zasiłku chorobowego za różne okresy (np. za okres od 15 lipca do 4 sierpnia 2015 r. wypłacono skarżącej kwotę 693,67 zł) oraz zeznania podatkowego skarżącej za ubiegły rok (wykazano w nim przychód w wysokości 17.393,84 zł, w tym 13,875,78 zł tytułem wynagrodzenia za pracę). Skarżąca występowała o przyznanie prawa pomocy także w postępowaniu w innej sprawie, o sygn. akt III SA/Gl 1989/12. Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2013 r. zwolniono ją w tamtej sprawie częściowo od wpisu od skargi i ustanowiono jej adwokata, po czym postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. cofnięto jej prawo pomocy w tym ostatnim zakresie, gdyż jest ona reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, według jej oświadczeń, opłaconego przez rodzinę, a postanowieniem z dnia 2 marca 2015 r. odmówiono zwolnienia od kosztów sądowych. To ostatnie orzeczenie zostało jednak uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I GZ 271/15 – w uzasadnieniu tego postanowienia wyrażono pogląd, że rozpatrzenie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy wymaga oceny jej obecnej sytuacji majątkowej. Po ponownym rozpoznaniu wniosku Sąd postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. zwolnił skarżącą od wpisu od skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do poglądu wypowiedzianego w uzasadnieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I GZ 271/15 ocenę tego, czy przesłanka ta zachodzi, należy przy tym odnieść do obecnej sytuacji skarżącej. Wprawdzie bowiem postanowienie to zostało wydane w innej jej sprawie, lecz potrzeba zachowania jednolitości orzecznictwa nakazuje przyjmować te same kryteria podczas rozpatrywania takich samych wniosków strony złożonych w różnych postępowaniach, ale z powołaniem się na identyczne okoliczności faktyczne. Stwierdzić zatem wypada, że w świetle przedłożonej dokumentacji skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla niej i dla jej rodziny, czyli małoletnich córek pozostających na jej utrzymaniu. Udokumentowała ona wszak niewielki dochód w postaci minimalnego wynagrodzenia za pracę lub nieznacznego zasiłku chorobowego oraz alimentów na dzieci. Po tym, jak wnioskująca rozwiodła się z mężem, nie można też wskazać członka rodziny, na którym spoczywałby prawny obowiązek udzielenia jej pomocy finansowej na cele postępowania. Niepodobna również tracić z pola widzenia problemów zdrowotnych skarżącej oraz ciążących na niej zobowiązań. Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.