I SA/Gl 502/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Kupiec, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.P. na Uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie: budżetu gminy postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia [...] r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] r.), skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, J. P. wniósł skargę na Uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie budżetu gminy. Zarządzeniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącego do wskazania, czy wzywał Radę Miejską w Ł. do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, ewentualnie przez nadesłanie odpisu tego wezwania. W wezwaniu Sądu zawarto pouczenie, w myśl którego nieusunięcie tego braku skargi w terminie 7 dni, licząc od daty doręczenia wezwania, skutkować będzie odrzucenie skargi. wezwanie uznano za doręczone w dniu [...] r. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wpłynął do Sądu plik dokumentów nadesłanych przez skarżącego. W tych ramach odnotowano między innymi pisma skarżącego skierowane do Rady Miejskiej w Ł., Burmistrza Miasta Ł. bądź skierowane do obu organów łącznie, w tym: 19 pism sporządzonych w okresie przed wydaniem zaskarżonej uchwały oraz 6 pism datowanych w okresie po dniu [...]r., czyli po dacie wniesienia niniejszej skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zakres działania sądów administracyjnych określa między innymi art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sądy administracyjne orzekają także w sprawach, których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takim przepisem szczególnym jest art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego (ust. 1). Skargę na uchwałę lub zarządzenie, o których mowa w ust. 1, można wnieść do sądu administracyjnego w imieniu własnym lub reprezentując grupę mieszkańców gminy, którzy na to wyrażą pisemną zgodę (ust. 2a). Z przytoczonej wyżej regulacji wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to musi być dokonane przed wniesieniem skargi. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest wyczerpaniem przez skarżącego swoistego środka zaskarżenia, tak jak w art. 52 P.p.s.a. ale uregulowanego w przepisie szczególnym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Analiza przedłożonych przez skarżącego - w odpowiedzi na wezwanie Sądu - dokumentów skutkowała uznaniem, że w niniejszej sprawie wspomniany wyżej warunek dopuszczalności skargi nie został spełniony. Jak zauważono część tych dokumentów sporządzona została przed wydaniem zaskarżonej uchwały, zaś pozostałe zostały sporządzone i wniesione do organu gminy po dacie, w której zainicjowano niniejsze postępowanie sądowe. Przyjęto więc, że żadne z tych pism skarżącego nie mogło stanowić wezwania do usunięcia prawa w rozumieniu art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Mając na uwadze przytoczone wyżej spostrzeżenia, uznając skargę J.P. za niedopuszczalną, orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. SW