I SA/Gl 514/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, , , po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. (dalej także: Kolegium) utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] r. nr [...] o odmowie umorzenia B. P. (dalej: skarżący) należności w kwocie [...] zł z tytułu usunięcia z drogi pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Powyższa decyzja Kolegium wysłana została skarżącemu na adres aresztu śledczego, w którym przebywał. Przesyłka zawierająca tę decyzję awizowana była po raz pierwszy w dniu 19 września 2016 r. a następnie powtórnie w dniu 27 września 2016 r. Niepodjętą w terminie przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 4 października 2016 r. Następnie, na skutek pisma skarżącego z dnia 5 lutego 2017 r., skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., w którym zwrócił się on o informację w sprawie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, Kolegium przesłało skarżącemu decyzję z dnia [...] r. z informacją, że doręczona mu ona została na adres aresztu śledczego, podany w odwołaniu, przy czym korespondencja ta nie została podjęta w terminie a decyzję zwrócono do Kolegium. Powyższą informację doręczono skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. W piśmie z dnia 29 marca 2017 r. stanowiącym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Kolegium z dnia [...] r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Odpowiadając na skargę, Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wskazując w szczególności, że skutek doręczenia decyzji nastąpił w dniu 3 października 2016 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 maja 2017 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez podpisanie wniosku. Wskazano przy tym, iż podpisanie wniosku będzie stanowić uzupełnienie braku formalnego skargi. Nadto, w związku z faktem, iż skarżący przebywał w zakładzie karnym, przesłano mu kserokopię skargi zawierającej wniosek o przywrócenie terminu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do skarżącego na adres zakładu karnego, doręczona została mu w dniu 17 maja 2017 r. Wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu pozostało bez odpowiedzi. W związku z powyższym, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lipca 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, które oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 października 2017 r. sygn. akt II GZ 726/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w brzmieniu obowiązującym w dacie wniesienia w niniejszej sprawie skargi (obecnie: t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, dalej: K.p.a.), mającego zastosowanie do doręczenia zaskarżonej decyzji, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Zgodnie zaś z art. 44 § 1 – § 4 K.p.a.: § 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W rozpatrywanej sprawie decyzja stanowiąca przedmiot skargi skierowana została do skarżącego na adres podany w odwołaniu, tj. na adres Aresztu Śledczego w K. Przesyłka zawierająca tę decyzję awizowana była po raz pierwszy w dniu 19 września 2016 r. a następnie powtórnie w dniu 27 września 2016 r. Niepodjętą w terminie przesyłkę zwrócono nadawcy w dniu 4 października 2016 r. Zgodnie zatem z art. 44 § 4 K.p.a., skutek doręczenia decyzji nastąpił w dniu 3 października 2016 r. a więc termin przewidziany na wniesienie skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 2 listopada 2016 r. Skarga wniesiona została natomiast dopiero w dniu 31 marca 2017 r. (data stempla pocztowego), nadto termin do jej wniesienia nie został skarżącemu przywrócony, gdyż prawomocnym zarządzeniem z dnia 11 lipca 2017 r. pozostawiono wniosek skarżącego o przywrócenie tego terminu bez rozpoznania. Odnosząc się natomiast do kwestii otrzymania przez skarżącego w dniu 20 marca 2017 r. zaskarżonej decyzji, wysłanej do niego przez Kolegium przy piśmie z dnia 13 marca 2017 r., zaznaczyć należy, iż doręczenie to miało jedynie charakter informacyjny i nie może podważyć skutku doręczenia tej decyzji, który zaistniał z mocy art. 44 § 4 K.p.a. z dniem 3 października 2016 r. Przy ww. piśmie z dnia 13 marca 2017 r., stanowiącym odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 5 lutego 2017 r. w którym zwrócił się on o informację w sprawie odwołania, Kolegium przesłało bowiem skarżącemu przedmiotową decyzję jedynie do wiadomości. Końcowo wskazać należy skarżącemu, że niniejsze rozstrzygnięcie nie stanowi przeszkody do złożenia przez niego do właściwego organu (Prezydenta Miasta G.) nowego wniosku o umorzenie należności. W związku z powyższym, z uwagi na wniesienie skargi z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.