I SA/Gl 558/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 marca 2009 r. sprawy ze skargi E. L., J. L., J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na skutek zażalenia strony skarżącej na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2009 r. w przedmiocie ponownego wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia z dnia 15 grudnia 2008 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie skarżących na zarządzenie z dnia 28 października 2008 r. w przedmiocie ponownego wezwania do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia z dnia 16 sierpnia 2008 r. Pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. skarżący wnieśli zażalenie na wyżej wymienione postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. Następnie zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2008 r. Sąd wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r., pouczając jednocześnie o możliwości jego zaskarżenia. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym w dniu 5 stycznia 2009 r. (data wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu; przesyłkę odebrał J. L.) . Na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu strona skarżąca pismem z dnia 8 stycznia 2009 r. wnieśli zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 33/09 zostało oddalone. W dalszej kolejności zarządzeniem z dnia 27 lutego 2009 r. tutejszy Sąd, pouczając o braku możliwości jego zaskarżenia, ponownie wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. Pismem z dnia 6 marca 2009 r. strona skarżąca zaskarżyła powyższe zarządzenie zażaleniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Z uprawnienia owego, wynikającego z treści wyżej cytowanego artykułu, skarżący E. L., J. L. i J. L. - po doręczeniu im zarządzenia z dnia 23 grudnia 2008 r. wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 1 grudnia 2008 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia - skorzystali wnosząc zażalenie z dnia 8 stycznia 2009 r., jednakże zażalenie to postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 33/09 zostało oddalone. W dalszej kolejności, skarżący wnieśli zażalenie na ponowne wezwanie o wpis od zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 1 grudnia 2008 r., pomimo, iż zostali skutecznie poinformowani o braku możliwości jego wtórnego zaskarżenia. Wezwanie to bowiem stanowiło jedynie zakreślenie nowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 15 grudnia 2008 r., którego wysokość została już określona w zarządzeniu z dnia 23 grudnia 2008 r., a zatem stanowiło wykonanie tego ostatniego zarządzenia. Warto w tym miejscu zauważyć, iż zarządzenie o ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, w rozumieniu art. 227 § 1 P.p.s.a., a w istocie jest zarządzeniem wzywającym do wykonania prawomocnego zarządzenia, na które zażalenie zostało już oddalone prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem na zarządzenie wzywające do wykonania wcześniejszego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu nie przysługuje zażalenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2007 r. sygn. akt II OZ 1237/07). Wobec powyższego, zażalenie musiało zostać odrzucone na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a, co też orzeczono w sentencji postanowienia.