I SA/Gl 56/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, G. K. wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych w tej sprawie (patrz druk PPF z dnia 5 lutego 2013 r.). W motywach wniosku oświadczyła, że w dalszym ciągu jest osobą bezrobotną, a wypłata zasiłku z tego tytułu została wstrzymana od listopada 2012 r. Wyjaśniła dalej, że świadczenie alimentacyjne w kwocie 600 zł nie wystarcza jej na "normalne" życie z synem, z tych też powodów pozostaje na utrzymaniu rodziców. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca zeznała, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostają wyłącznie z synem. Z posiadanych przez nią przedmiotów o wartości powyżej 3000 euro wskazała na samochód marki Citroen [...]. Jej syn nie posiada natomiast żadnego majątku. Ich jedynym źródłem dochodu są ww. świadczenia alimentacyjne. Końcowo skarżąca wyjaśniła, że gdyby otrzymała wnioskowaną ulgę, to środki pieniężne przeznaczone na spłatę zobowiązań podatkowych, mogłyby być wykorzystane na terapię jej syna. W następstwie wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia wniosku skarżąca, przy piśmie z dnia 20 lutego 2013 r., nadesłała dokumentację źródłową, wyjaśniając przede wszystkim, że rodzice przeznaczają na jej utrzymanie kwotę 500 zł miesięcznie. Poinformowała nadto, że drugi z posiadanych przez nią samochodów jest użytkowany przez rodziców, a jego wartość jest mniejsza niż 3000 euro. Wskazała dalej, że miesięczne koszty użytkowanego przez nią samochodu stanowią kwotę około 85 zł. Przy piśmie skarżąca nadesłała: kopie wyciągów z rachunku bankowego skarżącej; zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia 20 lutego 2013 r., z którego wynika, że jest zarejestrowaną osobą bezrobotną od 2 maja 2012 r. Zasiłek z tego tytułu pobierała do 9 listopada 2012 r. Na potrzebe rozpoznania wniosku przedłożyła nadto kopię zaświadczenia, z którego wynika, że syn skarżącej jest zakwalifikowany na obycie leczenia w specjalistycznym ośrodku terapii. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Jego rozstrzygnięcie sprowadzało się do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z kolei przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, nie publ.). Niewątpliwie możliwości płatnicze wnioskującej nie rysują się specjalnie dobrze. Chociaż przy posiadanym majątku, skarżącą trudno postrzegać jako osobę ubogą w potocznym tego słowa znaczeniu, to jednak nie można tracić z pola widzenia następujących kwestii. Po pierwsze, skarżąca z dniem 10 listopada 2012 r. utraciła źródło dochodu w postaci zasiłku dla bezrobotnych. Po drugie, należy tutaj uwzględnić okoliczność utrzymywania dorosłej przecież skarżącej i jej syna przez rodziców, którzy, co wynika z akt administracyjnych, mają problemy zdrowotne. Zdaniem rozpoznającego wniosek, skarżąca nie dysponuje środkami pieniężnymi, które mogłaby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych związanych z jej udziałem w postępowaniu. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, w oparciu o przywołane wyżej przepisy.