I SA/Gl 57/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant Adam Cudek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2015 r. sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanowił: 1) umorzyć postępowanie sądowe 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych. A S.A. w K. (zwana dalej w skrócie: "Spółką"), reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczone w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...], nr [...], uznające za bezpodstawny zarzut Spółki, dotyczący prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] przez niewłaściwy organ egzekucyjny. W skardze strona zawarła żądanie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2014 r. Sąd wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu z uwagi na toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie o sygn. akt II FPS 5/14. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. podjęto zawieszone postępowanie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 19 lutego 2015 r. termin rozprawy w niniejszej sprawie wyznaczony został na dzień 17 marca 2015 r. Pismem z dnia 6 marca 2015 r., nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 marca 2015 r., pełnomocnik Spółki oświadczył, iż cofa skargę. Powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale wydanej w sprawie o sygn. akt II FPS 5/14, pełnomocnik podniósł, że brak jest podstaw do dalszego popierania skargi, a tym samym zasadne jest jej cofnięcie. Wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, publ. w Lex nr 741676; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, publ. w Lex nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art. 60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, publ. w Lex nr 187112). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik Spółki w piśmie z dnia 6 marca 2015 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Niewątpliwie do cofnięcia skargi doszło przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności lub wydany byłby z naruszeniem prawa stanowiącym podstawę do wznowienia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem na podstawie powyższego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.