I SA/Gl 570/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak (sprawozdawca), Sędzia WSA Teresa Randak, Sędzia WSA Krzysztof Winiarski, Protokolant Maciej Ćwiertniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E.S. i E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) Uchyla zaskarżoną decyzję, 2) Stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3) Zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania E. i E. S. od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. Nr: [...] określającej wysokość zobowiązania podatkowego za 2000 r. w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł od uszczuplonych zaliczek miesięcznych na podatek dochodowy - Dyrektor Izby Skarbowej w K., na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) i art. 234 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. ) uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części i określił wysokość odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie [...] zł, zaś w pozostałej części, tj. określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000 r., utrzymał tę decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono na wstępie treść decyzji organu I instancji wskazując, że przy dokonywaniu wymiaru podatku dochodowego organ podatkowy pierwszej instancji nie uznał za koszt uzyskania przychodu z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez E. S. pod nazwą "A", z siedzibą w G. przy ul. [...] wydatków w łącznej kwocie [...] zł. W skład nieuznanych za koszty uzyskania przychodów znalazły się wydatki zakwestionowane z powodu braku związku przyczynowo - skutkowego z uzyskanym przychodem, tj. wydatki na rozmowy telefoniczne przeprowadzone z prywatnego telefonu znajdującego się w miejscu zamieszkania, wypłacone pracownikom w miesiącu [...] i [...] ekwiwalenty za napoje oraz wydatków o charakterze prywatnym .Organ podatkowy uznał również, iż obciążenie kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej kwotą [...]zł stanowiącą część wynagrodzenia pracownika J. R. wykonującego w okresie od [...] do [...] 2000 roku prace w zakresie pielęgnacji zielenie na terenie "B" w R., na terenie "C" w G. i na terenie "D" w G., za które firma "A" nie pobrała wynagrodzenia (- prace wykonane w formie darowizny) jest nieprawidłowe. Stwierdził bowiem, że zgodnie z powołanym przepisem art. 23 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju. Kolejny element sporu dotyczył uznania za niezasadne odliczenia od dochodu części kwoty darowizny przekazanej przez firmę "A", której przedmiotem były usługi pielęgnacji trawników w "C" w G., wycenione na kwotę [...] zł, usługi pielęgnacji trawników, drzew i krzewów w "D" w G., wycenione na kwotę [...] zł, oraz usługi pielęgnacji zieleni na terenie "B" w R. wycenione na kwotę [...] zł. Organ podatkowy I instancji wskazał że świadczenie usług na rzecz osoby trzeciej na gruncie przepisów kodeksu cywilnego, jest z pojęcia darowizny wyłączone. Zatem w przypadku wykonania jakiejkolwiek nieodpłatnej usługi wartością darowizny mogą być jedynie zużyte materiały na wykonanie tej usługi, bądź inne faktycznie poniesione wydatki związane z darowizną. Uznał, tym samym, że wartość przekazanej darowizny podlegającej odliczeniu, stanowić może jedynie wysokość wynagrodzenia w kwocie [...] zł (wraz z narzutami) wypłaconego pracownikowi, który bezpośrednio realizował usługi związane z darowizną. W odwołaniu od tej decyzji E. i E. S. wnieśli o ponowne przeanalizowanie rozliczenia rocznego i uznanie za koszt uzyskania przychodu kwoty dotyczącej służbowych rozmów telefonicznych przeprowadzonych z telefonu prywatnego oraz uwzględnienia darowizny w pełnej wysokości tj. [...]zł. W uzasadnieniu odwołania podatnicy podnieśli iż z kosztów uzyskania przychodów wyłączono koszty rozmów telefonicznych przeprowadzonych z aparatu telefonicznego znajdującego się w domu prywatnym, gdzie wyodrębnione jest zaplecze gospodarcze. Rozmowy telefoniczne z kontrahentami wykonywano w różnych porach dnia, a z uwagi na fakt, iż praca podatników wymaga przebywania w różnych miejscach, wiele spraw związanych z działalnością firmy podatnicy załatwiali w domu przed wyjściem do biura, czy też przed wyjazdem w teren oraz w godzinach popołudniowych. Mając na uwadze wysokość ponoszonych wydatków z tytułu korzystania z telefonu znajdującego się w biurze ([...]zł za cały rok), gdy większość rozmów służbowych wykonywano z telefonu domowego podatnicy przyjęli ,że [...]% rozmów prowadzonych z telefonu domowego dotyczyła działalności gospodarczej. Gdy chodzi o zasadność odliczenia opisanej wcześniej darowizny to strony podnoszą iż bezzasadnym jest stwierdzenie, w myśl którego świadczenie usług na rzecz osoby trzeciej wyłączone jest z pojęcia darowizny, bowiem powołany w uzasadnieniu decyzji organu podatkowego przepis art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego nie wymienia enumeratywnie, co może być przedmiotem darowizny, a co nie. Przepis ten jedynie wskazuje zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Ponadto podatnicy podnieśli ,że przepis art. 26 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje możliwość odliczenia od dochodu wartości usług, w przeciwnym wypadku przepis ten byłby w inny sposób skonstruowany. Z przepisu nie wynika także, by w przypadku wykonania jakiejkolwiek nieodpłatnej usługi wartością darowizny mogły być jedynie zużyte materiały na wykonanie tej usługi, bądź inne faktycznie poniesione wydatki związane z darowizną, jak podkreśla organ podatkowy pierwszej instancji. Dalej podkreślono, że darowizny na rzecz "E" dokonano w oparciu o przepisy ustawy o stosunku państwa do Kościoła katolickiego, a w szczególności w oparciu o przepis art. 55 ust. 7 ustawy. Z kolei w myśl art. 39 tej ustawy działalność charytatywno - opiekuńcza kościoła obejmuje- w szczególności prowadzenie zakładu dla sierot, starców, osób upośledzonych fizycznie lub umysłowo lub innych kategorii osób potrzebujących opieki. "E" niewątpliwie prowadzi tego typu działalność, a wykonana usługa jest przedstawiona w kosztorysie, potwierdzona na fakturze - sposób zapłaty "darowizna", a Dyrektor Ośrodka "E" przedstawił stosowne sprawozdanie z wykonania usług. Odnosząc się do pozostałych darowizn podatnicy uważają dokonane odliczenia z tego tytułu za zasadne, a jako potwierdzenia wykonania usług posiadają kosztorysy oraz faktury potwierdzone przez Dyrektorów tych placówek. Za powyższe usługi nie pobrano zapłaty (sposób zapłaty - darowizna). Rozpatrując odwołanie, Dyrektor Izby Skarbowej w K. odnosząc się w pierwszej kolejności do podniesionej w odwołaniu kwestii wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów, wydatków poniesionych w związku z rozmowami telefonicznymi przeprowadzonymi z prywatnego telefonu znajdującego się w miejscu zamieszkania, nawiązał do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.), stwierdzając, że na podatniku ciąży obowiązek wykazania, że wydatek został poniesiony w celu uzyskania przychodu, czyli że przyczynił się lub przynajmniej realnie rzecz biorąc mógł przyczynić się do jego uzyskania. Obowiązek udowodnienia, iż wydatki te były poniesione w celu uzyskania przychodu spoczywa na podatniku, a brak stosownych dowodów w tym względzie powoduje, że wydatków takich nie można uznać za koszt uzyskania przychodu. Gdy chodzi o zasadność odliczenia darowizny, której przedmiotem były usługi wykonane na rzecz: "C" w G. , "D" w G. oraz "B" w R. to odwołano się do treści art. 26 ust. l pkt 9 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3 i art. 28-30, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1 i 2 oraz ust. 4-6 i 8-12 lub art. 24b ust. 1 i 2 lub art. 25, po odliczeniu kwot darowizn na cele wymienione w tym przepisie. Podkreślono, że pojęcie darowizny określone jest w przepisach art. 888 - 902 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) i ma zastosowanie do darowizn, o których mowa w prawie podatkowym. W myśl art. 888 § 1 kodeksu, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Wynika z tego, że darowizna może polegać zarówno na przeniesieniu określonych praw z majątku obdarowanego(np. prawa własności, użytkowania-wieczystego, wierzytelności), na zapłacie określonej sumy pieniężnej, ustanowieniu lub zniesieniu jakiegoś prawa majątkowego na korzyść obdarowanego (np. ustanowienie służebności osobistej, zniesienie hipoteki), a także na zwolnieniu obdarowanego z długu, o ile jednak nie zastrzeżono w zamian innego świadczenia, albowiem wówczas świadczenie takie miałoby charakter odpłatny. Darowizna prowadzi więc z jednej strony do zmniejszenia majątku darczyńcy a z drugiej strony do powiększenia aktywów majątkowych obdarowanego lub do zmniejszenia jego pasywów. Skoro więc świadczenie darczyńcy musi nastąpić na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy, to w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług, zarówno wartość świadczonej nieodpłatnie pracy własnej, czy też wartość wyliczonych hipotetycznie zysków nie powodują uszczuplenie tego majątku, a jedynie utratę ewentualnych korzyści. Tym samym słusznie organ podatkowy pierwszej instancji przyjął, iż wartość darowizny z tytułu świadczonych przez firmę "A" usług pielęgnacji zieleni, na rzecz trzech wymienionych podmiotów, stanowić mogą jedynie zużyte materiały na wykonanie tej usługi, bądź inne faktycznie poniesione wydatki związane z tą darowizną. Jedynie bowiem tego typu wydatki faktycznie powodują pomniejszenie majątku darczyńcy. Odnosząc się do treści uzasadnienia złożonego odwołania, w którym strona powołuje się na art. 26 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w myśl którego jeżeli przedmiotem darowizny są usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę darowizny uważa się wartość usługi uwzględniającą należny podatek od towarów i usług, stwierdzono, iż treści tego przepisu nie można rozpatrywać w oderwaniu od powołanych wyżej przepisów kodeksu cywilnego regulujących podstawowe zagadnienie, jakim jest pojęcie darowizny. Tak więc w sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie usług nie stanowi darowizny w myśl przepisów kodeksu cywilnego, gdyż nie pomniejsza majątku darczyńcy, powyższy przepis nie może mieć zastosowania. W dalszej części uzasadnienia szczegółowo przedstawiono sposób wyliczenia wysokości podatku, kwot zaliczek oraz odsetek od zaległości z tytułu uszczuplonych zaliczek uzasadniając konieczność orzeczenia w tym ostatnim zakresie na niekorzyść podatników. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. i E. S. podtrzymali zarzut dotyczący bezzasadnego-ich zdaniem- pozbawienia ich prawa odliczenia od dochodu całej kwoty odpowiadającej wartości usług wykonanych na rzecz wymienionych już wcześniej trzech podmiotów .Wskazali, że po ich wykonaniu, zaniechali żądania zapłaty, traktując tę usługę jako darowiznę. W fakturach zaznaczono, iż formą zapłaty za usługi jest darowizna. Podatnicy uważają iż tezie organów podatkowych o tym że w pojęciu darowizny nie mieści się świadczenie usług przeczy treść art.26 ust.6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazuje się sposób obliczania wartości darowizny gdy jej przedmiotem są usługi opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Uważają też, że odliczenie darowizny na rzecz "E" są przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej. Na rozprawie pełnomocnik skarżących zarzucił iż organy podatkowe nie wyjaśniły co było w rzeczywistości przedmiotem darowizny. Nie ustalono też jaka była wysokość rzeczowych kosztów świadczenia usług. Podatnicy podali na rozprawie, że chodzi o przybliżone koszty rzędu [...]zl. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Pełnomocnik organu obecny na rozprawie stwierdził, że skarżący w postępowaniu podatkowym nie składali wniosków dowodowych w kierunku ustalenia wydatków rzeczowych związanych z darowizną, a także nie domagali się wyjaśnienia, czy między nimi a obdarowanymi doszło do wcześniejszego ustalenia, że umówione usługi będą wykonywane pod tytułem darmym, czy też dopiero po ich wykonaniu skarżący zrezygnowali z zapłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie rozważań nad zgodnością z prawem zaskarżonej decyzji ostatecznej wskazać trzeba, iż na etapie postępowania sadowego przedmiotem sporu między jego stronami była zasadność zakwestionowania przez organy podatkowe prawa podatników do obniżenia dochodu jako podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych za rok 2000 o kwotę [...] złotych stanowiącą –wedle skarżących –darowiznę na rzecz trzech podmiotów: "C" w G., "D" w G., oraz "B" w R. Zgodnie z art.26 ust.1 pkt.9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.nr.14 poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w roku 2000,podstawę obliczenia podatku , z zastrzeżeniem artr.24 ust.3 i art.28-30 stanowi dochód ustalony zgodnie z art.24 ust.1 i 2 lub art.25 ,po odliczeniu kwot darowizn między innymi na cele naukowe, naukowo-techniczne, oświatowe, oświatowo-wychowawcze, kulturalne, kultury fizycznej i sportu, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów i na działalność charytatywno-opiekuńczą, Nie ma sporu co do przeznaczenia kwoty [...] zł. i tego, że kwota ta nie przekroczyła limitu określonego w omawianych przepisach ustawy zwanej dalej w skrócie "updf" . Spór dotyczy natomiast zasadniczej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, a mianowicie tego, czy w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z darowizną w rozumieniu przywołanego przepisu. Dla uściślenia treści pojęcia darowizny najważniejsze wydaje się ustalenie, czy do przesłanek darowizny należy dokonanie przysporzenia z majątku darczyńcy (ujęcie wąskie)czy kosztem majątku darczyńcy(ujęcie rozszerzone)czy też wreszcie treść darowizny wypełnia każde świadczenie na rzecz obdarowanego(ujęcie najszersze) Gdy według pierwszego ujęcia darowizną staje się tylko czynność powodująca przesunięcie między dwoma majątkami (np. przy darowiźnie rzeczy lub prawa znajdującego się w majątku darczyńcy)to już drugie pojęcie umożliwia dokonanie przysporzenia dobra majątkowego w ten sposób, że wypełnienie darowizny nastąpi kosztem majątku darczyńcy przez jego umniejszenie (dotyczy to np.. .zrzeczenia się wierzytelności przed jej zapłatą, albo inaczej zwolnienia z długu, zrzeczenia się prawa rzeczowego ograniczonego obciążającego rzecz-na korzyść jego właściciela rzeczy itp.) a trzecie z kolei ujęcie obejmie i dokonanie jakiejkolwiek usługi o wartości majątkowej mimo że jej wykonanie nie umniejszy majątku darczyńcy (dotyczy to np. świadczenia pracy wykonania zlecenia.(por. W .Czachórski- Zobowiązania. Zarys wykładu A .Brzozowski ,M .Safjan ,E .Skowrońska –Bocian -Wyd.Prawnicze Lexis -Nexis s.535) Autorzy tej pracy wskazują, że na ogół w ustawodawstwach współczesnych przeważa traktowanie darowizny według pojęcia rozszerzonego ale nie najszerszego(ujecie drugie)co pozwala na wyłączenie z zakresu darowizny nieodpłatnie pełnionych usług. Istotna jest zatem ,głównie z punktu widzenia prowadzonych rozważań to, że zdaniem cytowanych Autorów, prawo polskie w tym także rozwiązania Kodeksu cywilnego poszły po tej samej drodze. Ustawowa definicja darowizny znalazła się w art.888§1 K.c który stanowi, że przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. W świetle tej regulacji, uwzględniając to co do tej pory wywiedziono należy podzielić co do zasady pogląd organów podatkowych, iż w tej definicji nie mieści się nieodpłatne świadczenie usług. W tym miejscu przejść zatem należy do dalszej części rozważań o charakterze proceduralnym. Rozpocząć je trzeba od nawiązania do treści art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) w którym ustawodawca stwierdził, iż w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu dowodowym. W przepisie tym została uregulowana zasada prawdy obiektywnej, uważana za naczelną zasadę postępowania administracyjnego, w tym także podatkowego. Jej treść oznacza, że to obowiązkiem organu podatkowego jest ustalenie stanu faktycznego zgodnie ze stanem rzeczywistym. Dążąc do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe powinny w pierwszej kolejności ustalić, jakie fakty są istotne z punktu widzenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć zastosowanie w sprawie. Zasada wyrażona w art. 122 Ordynacji podatkowej rozwinięta została w dziale IV rozdziale 11 Ordynacji, zawierającym przepisy o postępowaniu dowodowym (chociażby w art. 187 § 1) Nie sposób też pominąć w tym miejscu znaczenia art.191 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z tym przepisem organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego .czy dana okoliczność została udowodniona. Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania ,na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów .aby nie przerodziła się w samowolę ,musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że : -należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania, -materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie -ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy. Rozumowanie , w wyniku którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego /tak B. Adamiak w :Kodeks postępowania administracyjnego/.Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 1996r.str,376-378/Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważenia dokonanych w ten sposób ustaleń. Przenosząc na grunt rozpoznawanej sprawy rozważania nad istotą darowizny ,mając równocześnie na uwadze wynikające z procedury podatkowej powinności organów prowadzących postępowanie podatkowe, stwierdzić wypada, że zasadniczym dla rozstrzygnięcia tej sprawy musi być ustalenie z jakim w istocie świadczeniem strony skarżącej wobec trzech wymienionych wcześniej podmiotów mieliśmy do czynienia. Należało zatem ustalić jaka była treść umowy miedzy skarżącymi a wspomnianymi podmiotami. W szczególności niezbędne było ustalenie, czy jeszcze przed wykonaniem usług o które w sprawie chodzi skarżący zapewnili usługobiorców o ich nieodpłatności. czy też mieliśmy do czynienia z taką sytuacją o jakiej wspominają skarżący w uzasadnieniu skargi. "... Po wykonaniu przez nas usługi w zakresie pielęgnacji zieleni mieliśmy prawo domagać się od instytucji na rzecz których dokonaliśmy usługi stosownej zapłaty wg wystawionej przez nas faktury ,wówczas musielibyśmy wykazać te wartości w księdze przychodów. Jednak postanowiliśmy usługę tę potraktować jako darowiznę i tak też opisaliśmy w fakturze nie pobierając zapłaty." Ten obszerny cytat z uzasadnienia skargi wskazuje na konieczność dokonania bardzo precyzyjnych ustaleń w omawianej kwestii. W toku postępowania podatkowego takich ustaleń nie poczyniono a mimo to przyjęto, że przedmiotem darowizny było świadczenie usług. Musi być zatem oczywiste, że postępowanie dowodowe poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji jest dotknięte wadą niekompletności. Nie przeprowadzono bowiem tak zasadniczych dla dokonania ustaleń faktycznych dowodów jak przesłuchanie podatników oraz przesłuchanie w charakterze świadków kontrahentów skarżących. Korespondencja między organami podatkowymi a skarżącymi w toku postępowania podatkowego w ogóle pomijała tę zasadniczą dla rozstrzygnięcia sprawy kwestię. Reasumując dotychczasowe wywody, stwierdzić należy, iż bez uprzedniego wyjaśnienia istoty umów zawieranych przez skarżących z podmiotami na rzecz których świadczyli oni usługi nie jest możliwe rozstrzygnięcie ,czy przedmiotem tego świadczenia było nieodpłatne świadczenie usług ,czy też zrzeczenie się na rzecz tych podmiotów wierzytelności –innymi słowy-ich zwolnienie z długu z tytułu zapłaty za wykonane usługi. Zależnie od wyników wzbogaconego postępowania dowodowego może wystąpić potrzeba ustalenia wartości świadczeń rzeczowych związanych z wykonywaniem usług o których wspominali skarżący na rozprawie. Z tych wszystkich powodów, uznając, że w toku postępowania podatkowego doszło do naruszenia wskazanych wcześniej przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Sąd, działając na podstawie art.145§1 pkt.1lit. c oraz art.152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr.174 poz.1270 ) orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji o kosztach postępowania sądowego i stwierdził że decyzja ta w całości nie podlega wykonaniu do czasu prawomocności wyroku.