I SA/Gl 61/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi P. G. od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 147,60 zł (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 zł), tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 27 marca 2012 r. ustanowiono skarżącej pełnomocnika, którym następnie wyznaczony została adwokat P.G. Nastąpiło to już po wydaniu wyroku w niniejszej sprawie, co miało miejsce w dniu 23 lutego 2012 r. Pełnomocnik najpierw pismem z dnia 5 lipca 2012 r. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wspomnianego wyroku, dokonując zarazem tej czynności. Wniosek ten został oddalony postanowieniem z dnia 16 lipca 2012 r. Na postanowienie z dnia 16 lipca 2012 r. pełnomocnik złożył zażalenie, wnosząc zarazem o "zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącej nieopłaconych ani w części, ani w całości kosztów procesu za postępowanie zażaleniowe wg norm przepisanych". W uzasadnieniu zażalenia m.in. powtórzył oświadczenie, iż koszty objęte wnioskiem nie zostały opłacone. Postanowieniem z dnia 16 października 2012 r., sygn. akt II GZ 328/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, po czym Sąd postanowieniem z dnia 19 listopada 2012 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z dnia 23 lutego 2012 r. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) adwokat wyznaczony w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przepisy te zawarte są w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., dalej określanym jako "rozporządzenie"). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują przede wszystkim opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne opłat za postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zostały określone w § 18 ust. 1 rozporządzenia w odniesieniu do postępowania w pierwszej i w drugiej instancji. Pełnomocnik w niniejszej sprawie został ustanowiony już po wydaniu wyroku, a zatem już po zakończeniu postępowania pierwszoinstancyjnego, dokonał natomiast jednej spośród czynności, które stosownie do art. 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia powinny być wynagrodzone w ramach wynagrodzenia za postępowanie w instancji drugiej, mianowicie wniósł zażalenie, uruchamiając skutecznie postępowanie zażaleniowe. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia w postępowaniu zażaleniowym minimalna stawka wynagrodzenia (opłaty) adwokata wynosi 120 zł. Kwotę tę, w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, czyli o 23%. Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwzględnieniem § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d i § 19 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.