I SA/Gl 63/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące w 2015 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę WSA/post.1 - sentencja postanowienia T. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące w 2015 r. Skarga nie została podpisana. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 stycznia 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi albo złożenie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz złożenie odpisu skargi celem doręczenia go stronie postępowania, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "P.p.s.a."). Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r. Przy piśmie z dnia 12 lutego 2018 r., również niepodpisanym przez skarżącą, złożyła ona 2 egzemplarze skargi, przy czym żaden z nich nie został podpisany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 P.p.s.a. wszystkim pismom w tym postępowaniu oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-4 P.p.s.a. W myśl więc art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (zob. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2542/11, publ. LEX nr 1152171, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 368/08, publ. LEX nr 504593, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 163/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia), chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na względzie oraz fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga nie została podpisana, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 26 stycznia 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia powyższego braku formalnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została doręczona skarżącej w dniu 7 lutego 2018 r. W związku z tym, termin przewidziany na uzupełnienie braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 lutego 2018 r. Z uwagi na powyższe, należało zatem odrzucić skargę zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.