I SA/Gl 632/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-12-01

Skład orzekający: Teresa Randak, Przemysław Dumana, Bożena Suleja

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego o podobnym stanie faktycznym i prawnym?
Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, jeśli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego, a oba postępowania pozostają w toku. Zawieszenie ma na celu zapewnienie jednolitości orzecznictwa i respektowanie zasady równości wobec prawa.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. i Z. J. złożyli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok. Sprawa dotyczyła zasadności uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków na zakup paliw od podmiotów nieprowadzących faktycznej działalności gospodarczej. Wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wspólnika skarżącego w podobnej sprawie za 2002 rok, od której wniesiono skargę kasacyjną do NSA.
Rozstrzygnięcie
Zawiesił postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, Sędzia NSA Przemysław Dumana,, Sędzia WSA Bożena Suleja(spr.), Protokolant Paulina Kowalczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. J. i Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. J. i Z. J., reprezentowani przez pełnomocnika będącego adwokatem wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. W toku postępowania Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 384/09 oddalił skargę wspólnika skarżącego w spółce komandytowej prowadzonej pod firmą "A Spółka komandytowa" – J.M. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Wyrok ten nie jest prawomocny, wniesiono bowiem od tego orzeczenia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik strony skarżącej nie zgłosił formalnego wniosku o zawieszenie postępowania sądowego. Zaznaczył, że sprawa dotyczyła roku podatkowego 2002. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania podkreślając, iż ekonomika procesowa przemawia za przyjęciem takiego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08). Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Komentatorzy podzielają ten kierunek wykładni twierdząc, że odpowiada on istocie sądownictwa administracyjnego, bowiem do jednolitości orzecznictwa przywiązuje się dużą wagę. Zjawiskiem niepożądanym jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym. Zatem pojęcie zależności, użyte w cytowanym przepisie, należy rozumieć szeroko (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że w rozpatrywanej sprawie spór miedzy stronami dotyczy zasadności uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków na zakupu przez podatnika paliw udokumentowanych fakturami VAT od podmiotów, które nie prowadziły faktycznej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami płynnymi. Wskazać w tym miejscu trzeba, że analogiczne zagadnienie dotyczące wspólnika skarżącego jest przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2009 r. oddalił jego skargę. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do tej pory nie została rozpoznana. W ocenie Sądu związek pomiędzy tymi postępowaniami jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09. Podkreślić również należy, że zawieszono już na zgodny wniosek stron dwa inne, toczące się pod sygn. akt I SA/Gl 124/10 i I SA/Gl 163/10, postępowania wobec wspólników spółki komandytowej B. Z tych przyczyn – na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ppsa – orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło