I SA/Gl 64/06
PostanowienieWSA w Gliwicach2006-02-20
Skład orzekający: sędzia NSA Przemysław Dumana
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy podjęta w trybie postępowania skargowego, dotycząca zaniedbań organów lub naruszenia praworządności, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a.?Ratio decidendi
Uchwała rady gminy podjęta w trybie postępowania skargowego, nawet jeśli przybiera formę uchwały, nie jest uchwałą w sprawie administracyjnej w rozumieniu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a zatem nie podlega kognicji sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na taką uchwałę podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na uchwałę Rady Miasta C. dotyczącą dotacji z budżetu państwa, zarzucając nieuwzględnienie jej wcześniejszej skargi na działania Prezydenta Miasta C. i brak rozstrzygnięcia w sprawie dotacji. Rada Miasta wniosła o odrzucenie skargi, argumentując, że strona nie wyczerpała trybu warunkującego wniesienie skargi do sądu. Sąd administracyjny uznał, że uchwała nie podlega kontroli sądowej i odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" w C. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dotacji z budżetu państwa postanawia: odrzucić skargę
W skardze z dnia [...] 2005 r. strona skarżąca zarzuciła uchwale Rady Miasta C. nieuwzględnienie jej skargi na działania Prezydenta Miasta C. oraz niepodjęcia rozstrzygnięcia odnośnie dotacji na rzecz "A".
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta C. wniosła o odrzucenie bądź też oddalenie skargi, a to z uwagi na fakt, iż w jej ocenie strona skarżąca nie wyczerpała niezbędnego trybu warunkującego wniesienie skargi do sądu administracyjnego, a odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze uznała, że nie zasługiwały one na uwzględnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 3 §2 pkt. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) kontrola administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje wydawanie orzeczeń w sprawach ze skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.
Będąca przedmiotem niniejszego postępowania uchwała Rady Miasta C. wydana została w oparciu o przepis art. 18 ust.2 pkt. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż podjęta została w trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII kpa. Przedmiotem tego rodzaju postępowania może być, w szczególności, zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe załatwianie sprawy (art. 227 kpa.).
Zauważyć wszakże należy, że wydanie, przez właściwy organ, rozstrzygnięcia w trybie postępowania skargowego, nawet jeżeli przybiera ono formę uchwały rady gminy, nie przesądza o tym, że akt ten należy do kategorii uchwał podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej o jakich mowa w art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Tylko bowiem ten rodzaj uchwał podlega kognicji sądu administracyjnego, co oznacza, że uchwała będąca przedmiotem niniejszej skargi nie mieści się we wspomnianej kategorii, a wobec tego nie podlega kontroli sądu.
W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt. 6 P.p.s.a.
Odnosząc się z kolei do złożonego, w trakcie postępowania sądowego, wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu, wskazać należy, że wniosek ów był bezprzedmiotowy.
Zważywszy bowiem na treść art. 222 P.p.s.a., który stanowi, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu, stwierdzić należy, że tego rodzaju sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, co czyniło wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bezprzedmiotowym.
Z kolei wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu nie mógł zostać uwzględniony z tego powodu, że przepis art. 247 P.p.s.a. ustanawia zasadę, w myśl której prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W świetle poczynionych wyżej rozważań stwierdzić wypada, iż przesłanka ta zaistniała w rozpoznawanej sprawie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło