I SA/Gl 653/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak, , , po rozpoznaniu w dniu 1 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu "[...]" Oddział w Ch. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości postanowienie Dyrektora "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" uznające za nieuzasadniony zarzut wniesiony przez D.D. na prowadzone postępowanie egzekucyjne i podejmujące wstrzymane postępowanie egzekucyjne oraz uznał za uzasadniony zarzut przedawnienia dochodzenia należności z tytułu składek ubezpieczeniowych i umorzył postępowanie egzekucyjne. W skardze na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej wierzyciel – Zakład "[...]" wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że prowadzona egzekucja była częściowo skuteczna i doprowadziła do spłaty należności w kwocie "[...]". Obecnie dłużnik domaga się zwrotu wyegzekwowanych kwot. Brak wstrzymania wykonania postanowienia zdaniem strony skarżącej spowoduje – w razie uwzględnienia przez Sąd skargi – konieczność powtórnego przeprowadzenia czynności egzekucyjnych, których skuteczność może być wątpliwa. Zdaniem strony skarżącej sytuacja taka może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Postanowieniem z dnia "[...]" organ odwoławczy odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Organ ten wskazał, iż ściągnięte od dłużnika D.D. należności są przedawnione i podlegają zwrotowi, nadto zaś wniosek strony skarżącej nie zawiera żadnych konkretnych argumentów, mogących być przedmiotem oceny organu podatkowego. Z kolei ewentualne uchylenie zaskarżonego postanowienia otwiera wierzycielowi możliwość dochodzenia swoich należności egzekucyjnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej w skrócie: ppsa, wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części (art. 61 § 2 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oceniając wniosek dotyczący wstrzymania wykonania aktu administracyjnego w pierwszej kolejności zbadać należy, czy dany akt podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy jedynie tych spośród nich, które korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie ( J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Przedmiotu wykonania pozbawione są akty odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które tworzą dla ich adresatów określone obowiązki polegające na powinnym zachowaniu się lub też jego zakazie. Mając na uwadze powyższe podnieść należy, iż zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii aktów, które podlegają wykonaniu. Nie przyznaje ono bowiem nikomu żadnych praw ani też nie nakłada żadnych obowiązków. W związku z powyższym, nie jest możliwym wstrzymanie jego wykonania. Jako rozstrzygnięcie procesowe nie obliguje ono bowiem strony skarżącej do jakiegokolwiek działania. Zgodnie bowiem z art. 60 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który reguluje skutki umorzenia postępowania egzekucyjnego, umorzenie tego postępowania powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli dalsze przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Pozostają jednak w mocy prawa osób trzecich, nabyte na skutek tych czynności. Przytoczona wyżej regulacja oznacza, iż nie daje ona podstawy prawnej do domagania się przez dłużnika zwrotu wyegzekwowanych należności - zwłaszcza w takim przypadku, gdy przekazane zostały one wierzycielowi (wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 27 lutego 2001 r., sygn. akt I SA/Ka 2456/99, publ. Biul. Skarb. 2001/3/26). Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.