I SA/Gl 668/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Kozłowska, , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia J. C. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] nr [...], znak: [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 06/2015 – 08/2015 w kwocie [...] zł (należność główna) oraz [...] zł (odsetki). Odpowiadając na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2016 r. wyznaczony został w niniejszej sprawie termin rozprawy na dzień 30 sierpnia 2016 r. W piśmie z dnia 18 sierpnia 2016 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wskazał w nim również, że zapłacił zaległe składki, skargę traktuje jako bezprzedmiotową i ją wycofuje. Z uwagi na wpływ powyższego pisma skarżącego, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 sierpnia 2016 r. zdjęto niniejszą sprawę z wokandy spraw wyznaczonych na rozprawę. W piśmie z dnia 29 sierpnia 2016 r. pełnomocnik organu oświadczył, że organ "wyraża zgodę na cofnięcie skargi". Wniósł jednocześnie o zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że skarżący może rozporządzać skargą po jej wniesieniu. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Czynność skarżącego w postaci cofnięcia skargi co do zasady wiąże sąd. Ustawa dopuszcza możliwość nieuwzględnienia żądania skarżącego dopiero wówczas, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2010 r., sygn. akt I OSK 776/10, LEX nr 741676; postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 358/10, LEX nr 670827). Zaznaczyć jednocześnie trzeba, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym cofnięcie skargi, o jakim mowa w art. 60 P.p.s.a., ze skutkiem określonym w art. 161 § 1 pkt 1 tejże ustawy możliwe jest do czasu wydania przez ten sąd orzeczenia, od którego przysługuje skarga kasacyjna (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 551/04, LEX nr 187112). W rozpatrywanej sprawie skarżący, przed wydaniem orzeczenia kończącego postępowanie, w piśmie procesowym z dnia 18 sierpnia 2016 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Końcowo, odnosząc się do pisma procesowego pełnomocnika organu z dnia 29 sierpnia 2016 r. wskazać należy, że obowiązująca procedura sądowoadministracyjna nie wymaga dla skuteczności cofnięcia skargi zgody organu. Przepisy P.p.s.a. nie przewidują również zasądzenia na rzecz organu od skarżącego, który skutecznie cofnął skargę, zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.