I SA/Gl 674/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] nr [...] (sprostowanym postanowieniem z dnia [...]) Prezydent Miasta M. zajął stanowisko w kwestii zarzutów, złożonych przez A S.A. w K. na postępowanie egzekucyjne, prowadzone przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] nr [...],[...] oraz [...], obejmujących zaległość podatkową w podatku od nieruchomości za 2007 r. wraz z odsetkami za zwłokę. W ocenie A postępowanie egzekucyjne prowadzone było przez niewłaściwy organ egzekucyjny, nadto egzekucją objęto odsetki za zwłokę liczone od terminów płatności poszczególnych rat podatku, bez uwzględnienia okresów, za które nie powinny one podlegać naliczeniu. Prezydent Miasta M. stwierdził, że egzekucja prowadzona jest przez właściwy organ egzekucyjny, nadto oddalił zarzuty w sprawie naliczenia odsetek za zwłokę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie Prezydenta Miasta M. w części dotyczącej uznania za niezasadny zarzutu nieistnienia egzekwowanego obowiązku w zakresie dotyczącym odsetek od zaległości podatkowych za okres od dnia wszczęcia postępowania podatkowego do dnia doręczenia decyzji kończącej to postępowanie i uznało zarzut zobowiązanej w tym zakresie za zasadny. Natomiast w pozostałej części – dotyczącej właściwości organu egzekucyjnego - Kolegium utrzymało postanowienie Prezydenta Miasta M. w mocy. Kolegium wskazało, że zobowiązana Spółka posiada siedzibę w K., a z akt sprawy nie wynika, aby jej majątek lub jego większa część znajdowała się na terenie miasta M. Prezydent tego miasta nie był więc organem egzekucyjnym właściwym miejscowo w sprawie egzekucji należnego temu miastu podatku od nieruchomości za 2007 r. Z kolei Prezydent Miasta K. nie mógł być organem egzekucyjnym w tejże sprawie, gdyż egzekwowany obowiązek wpłacany winien być na rachunek miasta M., gdyż tam położone były przedmioty opodatkowania. Powołując się na wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrok z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 829/11 oraz wskazując na treść art. 19 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. – o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.), zwanej dalej: u.p.e.a., Kolegium zaakcentowało następnie, że w rozpatrywanym przypadku właściwym organem egzekucyjnym był Naczelnik Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. Zakres jego działania obejmował bowiem miasto na prawach powiatu K. i dotyczył podatników, określonych w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. – o urzędach i izbach skarbowych (tj. Dz.U. z 2004 r., Nr 121, poz.1267 ze zm.), do których to podatników w dacie wszczęcia egzekucji zaliczała się zobowiązana Spółka. Ze stanowiskiem takim nie zgodziła się A, składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W uzasadnieniu skargi Spółka zaznaczyła między innymi, że Prezydent Miasta M. przejął do swych kompetencji możliwość prowadzenia egzekucji administracyjnych. Z dniem 1 stycznia 1997 r. naczelnik urzędu skarbowego utracił bowiem na rzecz właściwego organu gminy swoje kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, które zawarte były w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. - o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz.U. z 1995r., Nr 141, poz. 692 ze zm.), a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 ze zm.). Dodatkowo skarżąca Spółka wskazała, że z uwagi na jej siedzibę oraz uregulowania zawarte w art. 22 § 2 u.p.e.a. organem egzekucyjnym w rozpatrywanej sprawie winien być Prezydent Miasta M. Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. Sąd zwrócił uwagę, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 829/11 oddalona została skarga A. Wyżej wymieniona sprawa dotyczyła zbliżonego do niniejszej stanu faktycznego i prawnego. Od wyroku oddalającego skargę w ostatnio wymienionej sprawie wniesiono skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd zwrócił również uwagę, że w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 714/12, dotyczącej także zbliżonego do niniejszej sprawy stanu faktycznego i prawnego, na zgodny wniosek stron zawieszono postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Postępowanie to zostało następnie podjęte postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie. Sąd ustalił, że Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 23 czerwca 2014 r. wniosek o rozstrzygnięcie w drodze uchwały następującego zagadnienia prawnego: 1) Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego. 2) W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) do prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątkowych zobowiązanego. Postępowanie w przedmiocie podjęcia powyższej uchwały zawisło przed NSA pod sygn. akt II FPS 5/14. Podkreślić należy, że wyjaśnienie powyższego zagadnienia prawnego jest niezbędne, a to wobec istotnej rozbieżności orzecznictwa sądowego w tym zakresie. Od jego wyniku zależy także rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, dotyczącej postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S., w której przedmiotem sporu jest właściwość organu egzekucyjnego. Podkreślić jednocześnie należy, że właściwość tego organu zakwestionowana została w szeregu spraw z udziałem Spółki, w tym między innymi w zawisłej także przed tut. Sądem sprawie o sygn. akt I SA/Gl 741/14 (poprzednia sygn. akt I SA/Gl 715/12). Okoliczności powyższe uzasadniają zawieszenie niniejszego postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.