I SA/Gl 683/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ryszard Mikosz,, Sędzia NSA Eugeniusz Christ, , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. – A w C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10 w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenie zaległości podatkowej z odsetkami za zwłokę w kwestii wniosku strony skarżącej o wyłączenie sędziego NSA Ewy Madej p o s t a n a w i a oddalić wniosek. W piśmie procesowym z dnia [...] 2010 r. skarżąca Z. A., w związku z powziętą informacją, że jej skarga o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10 zostanie rozpatrzona przez Przewodniczącego Wydziału I – sędziego NSA Ewę Madej, zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie tego sędziego "z postępowań dot. "A"". W motywach wniosku podniosła, że we wspomnianym wyżej Wydziale ujawniła nieprawidłowości, jakich miano się dopuścić w trakcie postępowań prowadzonych w sprawach o sygn. I SA/Gl 353/08 oraz I SA/Gl 133/10, tj. usunięcie z akt dowodu rzeczowego w postaci płyty CD, czy też sfałszowania treści protokołu. W ocenie skarżącej dwukrotne usunięcie ze składu "w pełni bezstronnego i niezawisłego" sędziego NSA Przemysława Dumany przesądza o dowolnym sposobie powoływania składów orzekających w jej sprawach. W oświadczeniu z dnia 21 lipca 2010 r. sędzia NSA Ewa Madej stwierdziła, że brak jest podstaw do uznania, że zachodzą ustawowe przesłanki do wyłączenia jej od orzekania w tej sprawie. Podniosła, iż nie orzekała ani nie orzeka w żadnym postępowaniu ze skargi Z. A. za wyjątkiem niniejszej sprawy. Zwróciła również uwagę, że skład do rozpoznania przedmiotowej sprawy został, zgodnie z przepisem § 27 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 września 2003 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 169, poz. 1646), ustalony w drodze losowania, z którego – stosownie do art. 18 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zostali wyłączeni sędziowie orzekający w sprawie, będącej przedmiotem wniosku o wznowienie (tzn. sędziowie: Przemysław Dumana, Krzysztof Winiarski, Anna Tyszkiewicz – Ziętek, którzy orzekali w sprawie I SA/Gl 353/08 i sędziowie: Małgorzata Wolf – Mendecka, Teresa Randak i Wojciech Organiściak, którzy orzekali w sprawie I SA/Gl 133/10). Oświadczyła przy tym, że wszystkie czynności podejmowane przez nią w poprzednich sprawach stanowiły rutynowe czynności z racji pełnienia funkcji przewodniczącego wydziału i pozostawały w zgodzie z przepisami regulującymi zakres tych czynności. Wyjaśniła, że konieczność zmiany składu sędziowskiego w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10 wynikła z uwagi na stwierdzenie wyłączenia z mocy ustawy sędziego Przemysława Dumany, który orzekał w poprzednim postępowaniu (sygn. akt I SA/Gl 353/08). Odnosząc się do zarzutu sfałszowania treści protokołu rozprawy w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10 podkreśliła, że kwestia jego sporządzenia pozostawała całkowicie poza sferą jej działań, które ograniczyły się do skierowania wniosku strony o sprostowanie protokołu do stosownego rozpoznania przez przewodniczącego składu orzekającego. Ponadto oświadczyła, że w aktach sprawy o sygn. I SA/Gl 353/08 nie znajdowała się żadna płyta CD, a całość akt administracyjnych została zwrócona Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w C., który nie kwestionował kompletności zwróconych akt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Treść powołanego przepisu nie wskazuje jakiego rodzaju okoliczności mogłyby uzasadniać podejrzenie braku bezstronności i tym samym wyłączenie sędziego. Wobec powyższego zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania oraz na treść podejmowanego rozstrzygnięcia przez sędziego. Mogą to być więc okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest np. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do powstania wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Z kolei art. 20 ppsa wskazuje na wymagania formalne wniosku o wyłączenie sędziego. W myśl tego przepisu wniosek strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy. Powinien on zawierać, obok ogólnych warunków, którym powinno odpowiadać każde pismo strony, także wskazanie sędziego, podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Wniosek, który nie spełnia tych wymogów podlega oddaleniu. Nie ulega więc wątpliwości, że wnioskodawca składając ów wniosek powinien wskazać fakty, które mogłyby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 grudnia 2005 r., sygn. akt II SO/Ol 249/05, publ. LEX nr 235267). Odnosząc powyższe uwagi do wniosku skarżącej, podnieść należy, że w świetle przytoczonych wyżej przepisów nie może on odnieść skutku. Oceniając bowiem złożony wniosek zawarty w piśmie z dnia [...] 2010 r., trudno uznać, aby skarżąca wykazała jego zasadność. Uzasadnienie bowiem tego wniosku sprowadza się w zasadzie do jej twierdzeń dotyczących działania wydziału, któremu przewodniczy sędzia, którego wyłączenia strona żąda. Takie zaś twierdzenia, oparte na jej subiektywnym przekonaniu, nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Jest tak dlatego, że samo pełnienie funkcji przewodniczącego wydziału i wydawanie w związku z tym zarządzeń w sprawach nie może stanowić okoliczności mogącej wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Podkreślić w tym miejscu należy, że w aktach sprawy znajduje się oświadczenia sędziego, w którym stwierdza on, że do tej pory nie orzekał ani nie orzeka w żadnej sprawie ze skargi Z.A. z wyjątkiem niniejszej. W związku z tym trudno uznać, aby obawy skarżącej co do bezstronności tego sędziego były uzasadnione. W konsekwencji należy uznać, że skarżąca nie uprawdopodobniła że zachodzi uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego. Wobec powyższego w oparciu o art. 19 ppsa i art. 20 ppsa oraz przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.