I SA/Gl 683/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 25 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.A. – "A" w C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10 w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 12 maja 2010 r. Sąd oddalił skargę w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 133/10. W tym samym dniu skarżąca wniosła o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku oraz o "wydanie" jego sentencji (k. 172-173 tomu I akt o sygn. I SA/Gl 133/10). Odpis sentencji odebrała niezwłocznie osobiście, natomiast odpis wyroku z uzasadnieniem został do niej wysłany w dniu 23 czerwca 2010 r. i doręczony w dniu 5 lipca 2010 r. (k. 189 i 208 tomu I oraz k. 229 tomu II akt o sygn. I SA/Gl 133/10). Wcześniej jeszcze, tj. w dniu 11 czerwca 2010 r., skarżąca złożyła skargę o wznowienia postępowania "zakończonego nieprawomocnym wyrokiem z dnia 12 maja 2010 r.", zarzucając temu orzeczeniu "pozbawienie strony prawa do sądu rozumianego jako prawa do rzetelnej procedury sądowej (zgodnej z wymogami jawności i sprawiedliwości proceduralnej)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem. Tymczasem wyrok z dnia 12 maja 2010 r., kończący postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżąca, nie był prawomocny w chwili wniesienia skargi o wznowienie postępowania, co zresztą dostrzegła sama strona w ramach tej skargi. Wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego, którym skargę oddalono – w przypadku, gdy sporządza się jego uzasadnienie – staje się przecież prawomocny najwcześniej dopiero po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpisu tego wyroku z uzasadnieniem, gdyż w ciągu tego terminu można, w myśl art. 177 § 1 P.p.s.a., wnieść od tego wyroku skargę kasacyjną (por. M. Kobak, Prawomocność formalna orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2007, nr 2, s. 31-32). Skarżąca wniosła zaś skargę o wznowienie postępowania, zanim taki odpis został do niej w ogóle wysłany. W konsekwencji rozpatrywana skarga o wznowienie jest przedwczesna i co za tym idzie musi być uznana za niedopuszczalną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt II OZ 1456/05). Stosownie do art. 276 P.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania – w kwestiach nieuregulowanych w sposób szczególny – stosuje się Sygn. akt I SA/Gl 683/10 odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Według z kolei art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez Sąd, co w świetle art. 58 § 3 P.p.s.a. następuje w drodze postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., stosowanego w związku z odesłaniem zawartym w art. 276 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.