I SA/Gl 70/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. w kwestii zażalenia pełnomocnika skarżącego z dnia 6 lipca 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2015 r. postanawia odrzucić zażalenie. W piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. pełnomocnik skarżącego F. K., będący radcą prawnym, sformułował zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 czerwca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, którą skarżący wniósł od postanowienia o odrzuceniu wyżej wskazanej skargi. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej była jej niedopuszczalność. Ze względu na to, że przed złożeniem powyższego zażalenia skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych, w pierwszej kolejności nadano bieg temu wnioskowi. Żądanie to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach załatwił jednak odmownie w dniu 12 października 2015 r., a zażalenie, jakie skarżący wniósł na to orzeczenie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 975/15. Wobec tego w dniu 29 grudnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 6 lipca 2015 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 stycznia 2016 r. W dniu 14 stycznia 2016 r. skarżący ponownie zwrócił się z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych, niemniej jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 9 maja 2016 r. odmówił mu przyznania prawa pomocy w tym zakresie, a w dniu 11 lipca 2016 r. odrzucił zażalenie, jakie skarżący wniósł na to orzeczenie. Ponieważ postanowienie z dnia 11 lipca 2016 r. nie zostało zaskarżone, w dniu 17 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 grudnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 6 lipca 2015 r. W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia wskazanego zażalenia. Doręczono je pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 sierpnia 2016 r. i jak dotąd nie zostało wykonane. W dniu 30 sierpnia 2016 r. skarżący złożył natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zażalenie z dnia 6 lipca 2016 r. podlega odrzuceniu jako nieopłacone. Stosownie bowiem do art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od zażalenia, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa jednak wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest zażalenia – jego odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że skoro w dniu 23 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącego otrzymał wezwanie do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia, to kwota należna tym tytułem powinna zostać zapłacona najpóźniej we wtorek 30 sierpnia 2016 r., co wszak nie nastąpiło. Wprawdzie w tym dniu skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże nie mogło to uchronić go przed negatywnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia. Wniosek taki wywołuje bowiem skutek od chwili jego wniesienia, a zatem nie obejmuje zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Stąd też wystąpienie z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych przez wezwanego do uiszczenia opłaty sądowej po uprawomocnieniu się zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia tej opłaty nie chroni wezwanego przed ujemnymi konsekwencjami niewykonania takiego wezwania. Z powyższych względów należało zastosować art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.