I SA/Gl 702/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., nr [...] określającą skarżącej Spółce z o.o. – "A" w C. zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2013 r. w wysokości [...] zł. W dniu 27 czerwca 2018 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do: 1) uiszczenia wpisu od skargi oraz 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpis z KRS). W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je skarżącej w dniu 17 lipca 2018 r. Jak dotąd nie zostały one wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania powyższych wezwań. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii wymogów formalnych skargi, wskazać trzeba, że stosownie do art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie z kolei z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie akcentuje się, że niedołączenie takiego dokumentu do skargi sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu [zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07 oraz z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)]. Wszak w braku przesądzenia kwestii możności podpisania pisma przez osobę, która to uczyniła, nie jest możliwe ustalenie, czy pismo to wyraża wolę podmiotu, w którego imieniu zostało wniesione. Jeśli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Nie mniej istotne jest również to, że w myśl art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. przesądza z kolei o konieczności odrzucenia przez sąd skargi, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie skierowano do skarżącej zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma. Wprawdzie w wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazano na konieczność złożenia dokumentu lub wierzytelnego odpisu dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa, które do skargi nie zostało załączone, niemniej jednak zarazem podkreślono, że dokument ten (jego uwierzytelniony odpis) powinien określać sposób reprezentacji skarżącej i zasugerowano, że może nim być odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Tym samym wskazana omyłka nie miała wpływu na prawidłowość wystosowanego wezwania, albowiem nie pozostawiała wątpliwości, co do cech dokumentu, jaki należy przedstawić, w tym treści, jaką powinien zawierać. Nie można zatem uznać, by niewykonanie wezwania było determinowane błędem o istotnym charakterze. W związku z powyższym wskazać trzeba, że skoro wspomniane wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 17 lipca 2018 r., to powinny zostać wykonać najpóźniej we wtorek 24 lipca 2018 r. Jako że to nie nastąpiło, skargę należało odrzucić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.