I SA/Gl 71/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...], oznaczonym w sentencji, Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie zaliczenia zwrotu z dnia 3 czerwca 2013 r. powstałego w wyniku złożenia deklaracji VAT za sierpień 2012 r. w kwocie [...] zł na poczet zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. Na powyższe postanowienie K.R., reprezentowana przez pełnomocnika – ojca T.R., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Następnie, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie "p.p.s.a." lub złożenie oryginału wypisu z aktu notarialnego z dnia 14 kwietnia 2010 r. Jednocześnie wskazano, że do skargi załączono kserokopię ww. wypisu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 lutego 2014 r. W dniu 31 stycznia 2014 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo organu przekazujące pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 23 stycznia 2014 r., w którym cofnął skargę. Do chwili obecnej pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej brak formalny nie został uzupełniony. Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego, a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wspomniane wymagania zostały określone w art. 46 p.p.s.a., którego § 3 stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Należy przy tym wskazać na regulację art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą, pełnomocnik zobowiązany jest do dołączenia do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelnego odpisu już przy pierwszej czynności procesowej. Zaznaczyć przy tym należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym (art. 48 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 49 § 1 p.p.s.a., niezachowanie któregokolwiek z wymienionych w art. 46 p.p.s.a. warunków formalnych pisma skutkuje brakiem możliwości nadania mu prawidłowego biegu. W takim przypadku przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub jego poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania, albo z innym skutkiem, przewidzianym przez ustawę dla kwalifikowanych pism procesowych. Skutek taki przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuca skargę gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 14 lutego 2014 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że wprawdzie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 23 stycznia 2014 r. cofnął skargę, to jednak w sytuacji, gdy owa skarga obarczona jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, skargę należy odrzucić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r., SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 z aprobującą glosą J. P. Tarno, OSP 1990, nr 4, poz. 207, a także zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Gl 951/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, będące skutkiem cofnięcia skargi (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), może mieć bowiem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, publ. LEX nr 335007).