I SA/Gl 710/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A sp. j. w likwidacji w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2015 r. w kwestii zażalenia skarżącej na postanowienie z dnia 2 listopada 2016 r. p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej, utrzymał w mocy postanowienie z dnia 15 września 2016 r. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że nie przysługuje na nie prawo wniesienia zażalenia doręczono skarżącej w dniu 5 grudnia 2016 r. W dniu 12 grudnia 2016 r. (data nadania) skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 2 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm. zwana dalej "ppsa"), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W myśl art. 178 ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Ponadto wskazać należy, że w myśl art. 194 § 1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wskazane w pkt od 1 do 10 tego przepisu. Jeżeli zatem ppsa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 196/11, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 260 § 1 ppsa - w brzmieniu znajdującym zastosowanie w sprawie, tj. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 ppsa). Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że rolą wojewódzkiego sądu administracyjnego jest merytoryczne rozpoznanie sprzeciwu, a więc definitywne rozstrzygnięcie kwestii z zakresu prawa pomocy będącej przedmiotem sprzeciwu (por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 3, Warszawa 2015 - komentarz do art. 260 ppsa, publ. Legalis). Zaznaczenia również wymaga, że art. 260 ppsa, przed dniem wejścia w życie ww. ustawy stanowił, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na takie postanowienie, w ówczesnym stanie prawnym - przed 15 sierpnia 2015 r., przysługiwało zażalenie. Mając na uwadze aktualne brzmienie art. 260 ppsa, należy stwierdzić, że obecnie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego, nie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W konsekwencji poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżącej nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 2 listopada 2016 r. Możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 ppsa nie przewiduje ani ostatnio wymieniony przepis, ani art. 194 § 1 ppsa, jak również żaden inny przepis tej ustawy. Tym samym zażalenie z dnia 8 grudnia 2016 r., jako niedopuszczalne, należy odrzucić (zob. postanowienia: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Gl 1021/15, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 575/16, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 750/16, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2016 r., sygn. akt II FZ 853/16, wszystkie publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym Sąd w oparciu o art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.