I SA/Gl 718/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...] o uznaniu za bezzasadne zarzutu, jaki skarżący K. A. zgłosił w piśmie z dnia 26 września 2013 r. na egzekucją prowadzoną na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego w dniu [...] przez Prezydenta Miasta O. a obejmującego opłatę dodatkową za nieopłacone parkowanie samochodu w strefie płatnego parkowania w dniu 28 czerwca 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził w dniu 9 lipca 2014 r. wezwanie skarżącego do uiszczenia 100 zł tytułem wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to skierowano na adres skarżącego podany w skardze (adres zamieszkania w Polsce). W odpowiedzi skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie i wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił mu przyznania prawa pomocy (rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone), a w dniu 24 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GZ 670/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wspomniane zażalenie. W dniu 21 sierpnia 2014 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo z dnia 20 sierpnia 2014 r., w którym skarżący oznajmił, że zamieszkał za granicą. Natomiast w piśmie z dnia 10 września 2014 r. skarżący ustanowił swego ojca pełnomocnikiem do doręczeń mającym miejsce zamieszkania w Polsce. Mając na uwadze te okoliczności Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał w dniu 21 stycznia 2015 r. zarządzenie o wezwaniu skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lipca 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, a to w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to w dniu 27 stycznia 2015 r. doręczono skarżącemu za pośrednictwem ustanowionego przez niego pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce. Dotychczas nie zostało ono wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 2 p.p.s.a. przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące, jeśli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela. Zarazem wyjaśnienia wymaga, że przedstawicielem tym nie jest pełnomocnik do doręczeń mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, gdyż zakres umocowania takiego podmiotu ogranicza się do czynności związanych z odbiorem korespondencji, a zatem nie obejmuje opłacenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 151/13, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odniesienie powyższego do niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że skoro wezwanie do wykonania w terminie dwóch miesięcy prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu za pośrednictwem ustanowionego przez niego pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Polsce w dniu 27 stycznia 2015 r., to kwota należna tym tytułem powinna zostać zapłacona najpóźniej w piątek 27 marca 2015 r. Jako że to nie nastąpiło, należało zastosować art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.